خشکی، خارش و سوزش واژن مرتبط با یائسگی چیست؟

خشکی واژن یک علامت بسیار رایج یائسگی است. بسیاری از زنان متوجه می‌شوند که فقط در طول رابطه جنسی احساس خشکی می‌کنند، در حالی که برخی دیگر آن را روزانه تجربه می‌کنند. خشکی با احساسات دیگری مانند «خارش»، خارش، سوزش و حتی درد در واژن همراه است.

خشکی واژن می‌تواند شما را بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های قارچی (برفک) کند، زیرا بافت آن حساس است و دفاع طبیعی خود را از دست می‌دهد. با تغییر تعادل باکتری‌هایی که به طور طبیعی در واژن یافت می‌شوند، ترشحات می‌تواند کاهش یا افزایش یابد.

همچنین ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به واژینوز باکتریایی باشید، که در آن عدم تعادل باکتری‌های طبیعی که معمولاً در واژن به خوبی زندگی می‌کنند، وجود دارد. اگر ترشحات واژن بیش از حد دارید، این می‌تواند گاهی اوقات باعث تحریک بیشتر شود.

چه عواملی باعث خشکی واژن، خارش و سوزش واژن می‌شوند؟

استروژن برای حفظ بافت‌های نرم، سالم و کشسان مورد نیاز است. کاهش استروژن در دوران پیش از یائسگی و یائسگی منجر به حساس و خشک شدن بافت‌ها می‌شود. 

علاوه بر این، خاصیت ارتجاعی معمول واژن و فرج می‌تواند از بین برود، که می‌تواند منجر به رابطه جنسی دردناک شود. واژن می‌تواند کوتاه‌تر شود و چین‌های معمول خود را از دست بدهد. این تغییرات آتروفی ادراری-تناسلی نامیده می‌شوند.

چه تعداد از زنان معمولاً علائم واژینال را تجربه می‌کنند؟

در تحقیقاتی که توسط انجمن یائسگی بریتانیا انجام شد، بیش از یک سوم از زنان مصاحبه شده خشکی واژن را تجربه کردند و بیش از یک دهم آنها در طول رابطه جنسی درد را تجربه کردند  .

علائم واژن با افزایش سن به طور فزاینده‌ای شایع می‌شوند. تقریباً دو سوم زنان یائسه که HRT مصرف نکرده‌اند، از تغییراتی در واژن و مثانه مرتبط با استروژن پایین رنج می‌برند  .

مطالعات همچنین نشان می‌دهد که تا یک چهارم زنانی که از HRT سیستمیک استفاده می‌کنند، همچنان علائم آتروفی ادراری-تناسلی را تجربه خواهند کرد^[

آیا خشکی واژن، خارش واژن و سوزش آن با مرحله خاصی از یائسگی مرتبط است؟

اگرچه علائم واژینال آتروفی ادراری-تناسلی با افزایش سن شایع‌تر می‌شوند، اما می‌توانند در هر مرحله‌ای از دوران پیش از یائسگی و یائسگی رخ دهند.

چگونه می‌توان خشکی واژن و خارش و سوزش واژن را درمان کرد؟

اگرچه تغییرات واژن در طول دوره یائسگی رایج است و بخشی طبیعی از روند پیری است، اما کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای کمک به خشکی، خارش و سوزش انجام دهید.

روان کننده ها

احتمالاً شروع استفاده از روان‌کننده در طول رابطه جنسی را ایده خوبی خواهید یافت. روان‌کننده‌های روغنی می‌توانند مؤثرتر باشند - اگرچه می‌توانند اثربخشی کاندوم را کاهش دهند. همچنین می‌توانید روان‌کننده‌های مبتنی بر آب و سیلیکون را خریداری کنید. نکته کلیدی این است که روان‌کننده‌ای را که دوست دارید پیدا کنید.

شما باید از روان‌کننده‌هایی که مواد اضافی (مانند سوزش یا گرما) دارند، اجتناب کنید زیرا می‌توانند باعث تحریک بیشتر شوند.

مرطوب کننده ها و شستشو دهنده ها

می‌توانید مرطوب‌کننده‌های واژن را بدون نسخه پزشک خریداری کنید و آنها می‌توانند به علائم روزانه کمک کنند. توصیه می‌کنیم از مصرف هر چیزی که عطر دارد خودداری کنید، زیرا، باز هم، آنها می‌توانند باعث تحریک بیشتر واژن شوند.

به احتمال زیاد، بهتر است هنگام شستشو از هرگونه صابونی اجتناب کنید، زیرا اغلب پوست‌های حساس و ظریف را خشک می‌کند. در عوض، سعی کنید از شوینده‌های بدون صابون یا حتی کرم‌ها و پمادهای نرم‌کننده بدون نسخه استفاده کنید. اگر از داروساز بپرسید، آنها می‌توانند شما را در مسیر درست راهنمایی کنند.

درمان جایگزینی هورمون (HRT)

HRT سیستمیک (چسب‌ها، قرص‌ها، ژل‌ها و اسپری‌ها) به برخی از زنان کمک می‌کند، اما نه برای همه و تا یک چهارم زنانی که از HRT استفاده می‌کنند، به استروژن واژینال نیز نیاز خواهند داشت . اطلاعات بیشتر در مورد آن در زیر آمده است.

استروژن‌های واژینال

استروژن‌های واژینال (استروژن‌های موضعی) می‌توانند برای شما مفید باشند و توسط پزشک تجویز می‌شوند. این‌ها شامل شیاف‌ها، کرم‌ها و ژل‌های استروژن هستند که مستقیماً وارد واژن می‌شوند.

زنان اغلب در مورد ایمنی استفاده از استروژن سوال می‌کنند. دانستن این نکته که وقتی استروژن را مستقیماً وارد واژن خود می‌کنید، بدن شما فقط مقدار کمی از آن را جذب می‌کند، اطمینان‌بخش است. بنابراین می‌توانید بدون خطر ابتلا به سرطان سینه، لخته شدن خون، سکته مغزی یا بیماری قلبی از آن استفاده کنید ^[5] .

گزینه‌های مختلفی برای استروژن‌های واژینال وجود دارد که در جدول زیر نشان داده شده است. دوز مصرفی برای همه آنها متفاوت است و با نسخه شما تأیید می‌شود. ممکن است حداقل سه ماه طول بکشد تا اثر کنند. اگر احساس می‌کنید که آنها مؤثر نیستند، همیشه با پزشک صحبت کنید تا بتواند علل دیگر علائم شما را بررسی کند.