آرشیو اسفند ماه 1402

در این وبلاگ در حیطه مشکلات و بیماریهای بدن انسان صحبت می شود

روانشناس در مقابل درمانگر در مقابل مشاور: تفاوت ها چیست؟

۷۲۱ بازديد
  • روانشناسان، درمانگران و مشاوران آموزش ها و رویکردهای متفاوتی دارند.
  • آموزش روانشناس ممکن است عمیق تر به علم، تئوری و عمل روانشناسی بپردازد.
  • مشاوره کوتاه‌مدت‌تر و هدف‌گرا است و به چالش‌های مشخص و خاص زندگی می‌پردازد.
  • مربیان تمایلی به درمان اختلالات سلامت روان ندارند.
Prostock-studio/Shutterstock
منبع: Prostock-studio/Shutterstock

پیدا کردن یک درمانگر می تواند دشوار باشد - چه رسد به تجزیه برچسب های مختلف، از درمانگر و مشاور گرفته تا روانشناس، روانپزشک، مددکار اجتماعی و مربی.

هر نوع پزشک بالینی شکل متفاوتی از آموزش را پشت سر می گذارد و هر کدام تمرکز و رویکرد متفاوتی برای کمک به مشتریان خود دارند. درک چند تفاوت کلیدی می تواند به شما کمک کند تعیین کنید کدام متخصص سلامت روان برای شما یا عزیزتان مناسب است.

 

اما قبل از غواصی، لازم به ذکر است که اگرچه یادگیری در مورد این تمایزات می‌تواند به تصمیم شما کمک کند، اما نیازی نیست که توسط اطلاعات غرق شوید یا در علف‌های هرز غرق شوید. آنچه بیشتر اهمیت دارد تعهد به تغییر و ارتباطی است که با یک درمانگر برقرار می کنید. مهم است که فردی را پیدا کنید که با او احساس راحتی کنید و بتوانید با او رابطه کاری ایجاد کنید - این چیزی است که درمان را شفابخش و متحول می کند.

 

تفاوت بین روانشناسان، درمانگران و مشاوران

روانشناسان، درمانگران و مشاوران ممکن است آموزش ها و رویکردهای متفاوتی داشته باشند، اما همه آنها سلامت روانی، عاطفی و رفتاری را درمان می کنند. همه آنها مدرک پیشرفته، ساعت های آموزشی و مجوز دریافت کرده اند.

روانشناسان

 

یک روانشناس دارای مدرک دکترا است، مانند دکترای فلسفه ، دکترا، یا دکترای روانشناسی، روانشناسی. آموزش روانشناس ممکن است عمیق تر به علم، نظریه و عمل روانشناسی و رفتار انسانی بپردازد. آنها ممکن است احتمال بیشتری برای درمان بیماری های روانی شدید مانند روان پریشی یا اختلالات شخصیتی داشته باشند . آنها می توانند تست های روانشناختی و عصب روانی انجام دهند. خارج از یک زمینه بالینی، یک روانشناس ممکن است یک محقق در یک محیط دانشگاهی یا سازمانی نیز باشد.

مقاله پس از درج آگهی ادامه دارد

طبق تعریف انجمن روانشناسی آمریکا، روانشناس «فردی است که به طور حرفه ای در یک یا چند شاخه یا زیرشاخه روانشناسی آموزش دیده است. آموزش در دانشگاه یا مدرسه روانشناسی حرفه ای به دست می آید که منجر به اخذ مدرک دکترا در فلسفه (PhD)، روانشناسی (PsyD) یا آموزش (EdD) می شود.

 

درمانگران

«درمانگر» یک اصطلاح کلی برای بالینی است که نگرانی های مربوط به سلامت روان را درمان می کند. اغلب به عنوان برچسبی برای هر یک از این سه دسته به کار می رود و به صورت محاوره ای استفاده می شود. به عنوان مثال، درمانگران اغلب دارای مدرک کارشناسی ارشد هستند، اما یک روانشناس با مدرک دکترا نیز ممکن است درمانگر نامیده شود.

 

مدارک متداول برای یک درمانگر سطح کارشناسی ارشد شامل یک مددکار اجتماعی بالینی دارای مجوز، LCSW، و یک درمانگر ازدواج و خانواده دارای مجوز، LMFT است. آموزش یک درمانگر سطح کارشناسی ارشد ممکن است در درجه اول بر درمان متمرکز باشد، اما آنها نظریه، توسعه، جامعه و سیاست را نیز پوشش می دهند.

طبق گفته انجمن ملی مددکاران اجتماعی، مددکاری اجتماعی بالینی "یک حوزه تمرین تخصصی مددکاری اجتماعی است که بر ارزیابی، تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری‌های روانی، عاطفی و سایر اختلالات رفتاری تمرکز دارد."

مشاوران

مشاوره کوتاه‌مدت‌تر، هدف‌گرا است و به چالش‌های مشخص و خاص زندگی می‌پردازد. در مقابل، درمان طولانی‌مدت، اکتشافی‌تر و جامع‌تر است و بیماری‌های روانی را درمان می‌کند.

مشاوران اغلب در زمینه خاصی مانند ازدواج، اعتیاد ، غم و اندوه یا سوء استفاده تخصص دارند. به عنوان مثال، مشاوره مواد مخدر و الکل یک شکل رایج از مشاوره است که در آن افراد دارای گواهینامه به مراجعین کمک می کنند تا از اختلالات مصرف الکل و مواد بهبود یابند.

روانپزشک چیست؟

۷۱۰ بازديد

شرایط ستون فقرات

۷۱۵ بازديد

 

انحطاط دیسک و بخش ستون فقرات می تواند منجر به چندین وضعیت مختلف ستون فقرات شود که باعث مشکلاتی می شود. این موارد عبارتند از: گردن درد مکانیکی، رادیکولوپاتی گردنی و تنگی نخاع. گاهی ممکن است با یک آسیب نسبتاً جزئی به گردن خود آسیب برسانیم. این آسیب های جزئی ممکن است برای چند روز باعث درد شوند و سپس از بین بروند. این معمولاً به عنوان فشار گردن یا عضلات شناخته می شود. در واقع، ممکن است هرگز به طور کامل درک نکنیم که در یکی از این قسمت ها چه چیزی آسیب دیده است. در بخش بعدی سعی خواهیم کرد هر یک از شرایط و تفاوت آنها را توضیح دهیم.

فشار عضلانی

"کشش عضلانی" گردن یک تشخیص رایج است که زمانی که بیمار دچار سفت شدن گردن می شود، داده می شود. در برخی موارد، این ممکن است نشان دهنده یک "کشش عضلانی" یا "عضله کشیده شده" باشد که عضلات اطراف ستون فقرات گردن را درگیر می کند. با این حال، اسپاسم عضلانی یک علامت رایج است که می تواند در صورت آسیب دیدن سایر نواحی گردن ایجاد شود. مشکلاتی که معمولا به عنوان کشیدگی عضلانی شناخته می‌شوند ممکن است شامل آسیب سایر بافت‌های نرم گردن از جمله: دیسک، رباط‌های اطراف بخش ستون فقرات و عضلات باشد. آسیب به هر یک یا همه این ساختارها ممکن است علائم مشابهی ایجاد کند.

گردن درد مکانیکی

گردن درد مزمن که در آن درد عمدتاً در گردن باقی می‌ماند، ممکن است در نتیجه بیماری دژنراتیو دیسک و آرتریت مفاصل فاست ستون فقرات گردنی باشد. پزشکان گاهی از این نوع درد به عنوان درد مکانیکی یاد می کنند. این اصطلاح به این دلیل استفاده می‌شود که وقتی بیشتر از گردن خود استفاده می‌کنیم بدتر می‌شود و به نظر می‌رسد از قسمت‌هایی از ستون فقرات گردنی می‌آید - قسمت‌های مکانیکی که به ما امکان می‌دهند سر خود را به اطراف و بالا و پایین حرکت دهیم.

این نوع درد از اعصاب فشرده یا تحریک شده ناشی نمی شود. به نظر می رسد درد از مفاصل فاست ملتهب و از دیسک تحلیل رفته باشد. وقتی از گردن برای حرکت دادن سر خود استفاده می کنیم، مفاصل دیسک و فاست ملتهب تر می شوند، ماهیچه های اطراف ستون فقرات گردنی شروع به اسپاسم می کنند. می توانید به اسپاسم عضلانی مشابه گرفتگی عضلانی فکر کنید. عضلاتی که گرفتگی دارند در نهایت باعث درد می شوند. اسپاسم به عنوان پاسخ بدن برای توقف حرکت در ستون فقرات گردنی رخ می دهد.

رادیکولوپاتی دهانه رحم (عصب تحت فشار)

هنگامی که یک ریشه عصبی از نخاع و ستون فقرات گردنی خارج می شود، به سمت بازو حرکت می کند. در طول مسیر، هر عصب احساس (احساس) را به بخشی از پوست شانه و بازو می‌رساند و سیگنال‌های الکتریکی را به عضلات خاصی برای حرکت بخشی از بازو یا دست می‌رساند. هنگامی که یک عصب تحریک یا تحت فشار قرار می گیرد - توسط یک خار استخوانی یا بخشی از دیسک بین مهره ای - باعث می شود که عصب به درستی کار نکند. این حالت به صورت: ضعف در ماهیچه‌هایی که عصب به آن می‌رود، بی‌حسی در پوستی که عصب به آن می‌رود، یا درد در ناحیه‌ای که عصب در آن حرکت می‌کند، ظاهر می‌شود. این وضعیت رادیکولوپاتی گردنی نامیده می شود. بیایید به علل مختلف رادیکولوپاتی دهانه رحم نگاه کنیم.

گرفتگی عصب ناشی از فتق دیسک

خم شدن گردن به جلو و عقب، و چرخش به چپ و راست، فشار زیادی را بر روی مهره ها و دیسک وارد می کند. دیسک با عمل به عنوان ضربه گیر به فشار وارده از مهره ها پاسخ می دهد. خم شدن گردن به جلو، دیسک بین مهره ها را فشرده می کند. این افزایش فشار روی دیسک ممکن است باعث برآمدگی دیسک به سمت کانال نخاعی و ریشه های عصبی شود. ویفر وانیلی و گل ختمی را به خاطر بسپارید. فشار دادن ویفرها به هم در یک طرف باعث برآمدگی گل ختمی از طرف مقابل می شود.

هنگامی که حرکت گردن فشار زیادی به دیسک وارد می کند ممکن است آسیب به دیسک رخ دهد. یکی از دردناک ترین آسیب هایی که ممکن است رخ دهد، فتق دیسک است. در این آسیب، پارگی حلقه به حدی است که بخشی از هسته پالپوزوس از مرکز دیسک خارج می‌شود. حلقه می تواند در هر جایی از دیسک پاره یا پاره شود. اگر در کنار کانال نخاعی پاره شود، وقتی هسته پالپوس به بیرون فشرده می شود، می تواند به اعصاب نخاعی فشار بیاورد. فشار روی ریشه عصبی ناشی از فتق دیسک می تواند باعث درد، بی حسی و ضعف در طول عصب شود. همچنین شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه مواد شیمیایی آزاد شده از دیسک پاره شده ممکن است ریشه عصبی را تحریک کرده و منجر به برخی از علائم فتق دیسک - به ویژه درد - شود.

فتق دیسک در بزرگسالان اولیه و میانسال شایع تر است. این وضعیت ممکن است زمانی رخ دهد که نیروی بیش از حد بر روی یک دیسک بین مهره ای سالم وارد شود. یک مثال می تواند یک تصادف رانندگی باشد که در آن سر شما به شیشه جلو برخورد کرد. نیرویی که روی گردن وارد می‌شود به سادگی برای جذب یک دیسک سالم بسیار زیاد است و نتیجه آن آسیب است. فتق دیسک ممکن است در دیسکی که در اثر فرآیند دژنراتیو ضعیف شده است نیز رخ دهد. پس از ضعیف شدن، نیروی کمتری برای پاره شدن یا پارگی دیسک مورد نیاز است. با این حال، همه افراد مبتلا به پارگی دیسک به بیماری دژنراتیو دیسک مبتلا نیستند. به همین ترتیب، همه افراد مبتلا به بیماری دژنراتیو دیسک دچار پارگی دیسک نمی شوند.

اضطراب در کودکان چیست و چند نوع دارد؟

۷۲۰ بازديد
 

 

 

چگونه پس از عمل هایمنوپلاستی خود بهبود پیدا کنیم؟

۷۱۹ بازديد

 

 
اگر چند روز مرخصی بگیرید، می توانید به سرعت بهبود پیدا کنید. برای بهبودی کامل، حداقل 7 تا 10 روز طول می کشد. پس از دو تا سه روز، می توانید به سر کار خود بازگردید، اگرچه ابتدا باید از فعالیت های شدید خودداری کنید. بسیار مهم است که به یاد داشته باشید که ممکن است فقط تا هشت هفته رابطه جنسی داشته باشید. شما باید مدتی به آن اجازه دهید تا به طور کامل بهبود یابد. این یک درمان مفید طولانی مدت است. کار خود را به درستی انجام می دهد و مدت زمان زیادی دوام می آورد.

مزایای ترمیم پرده بکارت چیست؟

 

پیامدهای کودک آزاری و بی توجهی به کودک

۷۱۶ بازديد

آزار و اذیت کودک  فقط به معنای کبودی دور چشم کودکان نیست. اذیت و آزار جسمانی به دلیل علائمی که از خود به جای می گذارد، مسئله بسیار تکان دهنده ای هستند.

اما همه نشانه های کودک آزاری به یک اندازه مشخص نیستند. نادیده گرفتن نیازهای کودکان، قرار دادن آنها در موقعیت هایی خطرناک بدون مراقبت ، قرار گرفتن در مقابل  موقعیت های تعرض جنسی، یا القاء احساس بی ارزش به آنها یا احمق بودن به آنها نیز نوعی کودک آزاری و بی توجهی محسوب خواهد شد . این موضوع نیز می تواند آسیب های عمیقی بر روی بچه ها ایجاد کند.برای رفع این مشکل با یک روانشناس خوب مشورت کنید

 

با چشم پوشی از نوع سوء استفاده، نتیجه آن یک آسیب عاطفی جدی بر جای خواهد گذاشت. اما همیشه در چنین شرایطی کمک نیز در دسترس است. اگر گاحتمال میدهید کودکی از سوء استفاده یا بی‌توجهی رنج می برد،  ابتدای امر لازم است که با او صحبت کنید. پس از  اطلاع از مشکل، کمک کنید تا کودک در اسرع وقت کمک لازم را دریافت کنند.

خب بهتر است قبل از هر چیز در مورد کودک آزاری و بی توجهی باورهای غلط را از واقعیت‌ها تفکیک کنید. از این جهت در ادامه به بررسی این موارد می‌پردازیم.

 

باورهای اشتباه و حقایقی  درباره کودک آزاری و بی توجهی به آنها

تفکر اشتباه : رفتار فقط در صورتی که خشونت آمیز باشد آزار محسوب می­‌شود.

حقیقت : بدرفتاری جسمی فقط یکی از انواع کودک آزاری است. بی توجهی به کودک، سوء استفاده جنسی و عاطفی نیز می تواند به همان میزان به او آسیب برساند. از آنجا که علائم این آزارها همیشه واضح نیستند، دیگران کمتر در این مسائل مداخله می کنند.

تفکر اشتباه : فقط افراد بد از فرزندان خود سوء استفاده می کنند.

حقیقت : همه والدین  عمداً به کودکان آسیب نمی رسانند. بسیاری از آنها خود قربانی سوء استفاده شده‌اند و راه دیگری برای انجام وظایف والدی خود بلد نیستند. این افراد ممکن است با مشکلات بهداشت روانی یا مشکلات سوء مصرف مواد مخدر نیز دست و پنجه نرم کنند.

تفکر اشتباه : سوء استفاده در خانواده های “خوب” اتفاق نمی افتد.

حقیقت  : سوء استفاده و غفلت فقط در خانواده های فقیر یا محله های بد اتفاق نمی افتد. این رفتارها در همه گروه های نژادی، اقتصادی و فرهنگی بروز می کند. گاهی اوقات خانواده‌هایی که به نظر نمی رسد دچار مشکلی باشند، داستان دیگری را پشت درهای بسته پنهان می کنند.

تفکر اشتباه : بیشتر کودک آزاران غریبه ها هستند.

حقیقت : هرچند آزار و اذیت توسط افراد غریبه ها هم اتفاق می افتد. اما بیشترین سوء استفاده کنندگان از اعضای خانواده یا افراد و نزدیکان  خانواده هستند.

تفکر اشتباه : کودکان بدسرپرست یا بی سرپرست همیشه به شکل یک فرد بدرفتار بزرگ می شوند.

حقیقت : درست است که کودکان بدسرپرست به احتمال زیاد همین چرخه را در بزرگسالی خود نیز تکرار می کنند و ناخودآگاه آنچه را که در کودکی تجربه کرده اند انجام می­‌دهند. اما بسیاری از بازماندگان کودک آزاری انگیزه زیادی برای محافظت از فرزندان خود در برابر آنچه که خودشان متحمل شده‌اند دارند و به والدینی عالی تبدیل می­‌شوند.

این نوع کودکان نیاز به مشاور و روانشناس دارند پس حتما مراجغع کنید

 

چه مشکلات روانی در نوجوانی شایع است؟

۷۱۴ بازديد

 

نوجوانی به طور کل یک دوره بسیار حساس است. در این دوره همه نوجوان ها چه دختر باشند و چه پسر ممکن است با مشکلات زیادی روبرو شوند و با آن دست و پنجه نرم کنند. این مشکلات علت های روانشناختی مختلفی دارد که بسته به هر شخص قابل بررسی است.

مشکلات ژنتیکی، مسائل مربوط به مدرسه، مشکلات خانوادگی، مصرف مواد مخدر و استرس های اجتماعی از جمله عواملی است که بهترین روانشناس نوجوان در تهران برای یافتن دلیل بروز مشکلات روانی بررسی می کند.

در ادامه مهم ترین و شایع ترین مشکلات روانی نوجوانان را بررسی می کنیم:

1- افسردگی

افسردگی جزو شایع ترین مشکلاتی است که در نوجوانی ممکن است اتفاق بیفتد. وابستگی های عاطفی شدید، حساسیت بیش از حد نسبت به درس و مدرسه، مشکلات والدین و مشکلات احساسی از جمله مهم ترین عواملی است که می تواند به افسرده شدن نوجوان کمک کند.

معمولا یکی از دلایلی که باعث ایجاد افسردگی می شود، تعارض های اخلاقی و رفتاری است که نوجوان از والدینش می بیند. این تعارض ها و دورویی ها باعث سردرگمی نوجوان می شود. نوجوانی که سردرگم است، اگر نتواند مشکلاتش را ابراز کند دچار افسردگی می شود. معمولا افسردگی هایی که در دوره نوجوانی اتفاق می افتد گذرا هستند و به مروز زمان خودبخود درمان می شوند. اما توصیه ای که بهترین روانشناس نوجوان در رشت خواهد کرد این است که باید علائم مربوط به افسردگی را جدی بگیرید.

 

 

2- افت تحصیلی

افت تحصیلی هم یکی از مشکلات شایع دیگری است که ممکن است برای نوجوانان اتفاق بیفتد. بسیاری از کسانی که به دنبال بهترین روانشناس نوجوان در رشت می خواهند بدانند که چرا نمرات نوجوان شان تا این حد کم شده است و دلیل این افت تحصیلی او چیست.

در واقع عوامل مختلفی وجود دارد که بر درس خواندن یا نخواندن و بر افت تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار است. ممکن است تعدادی از نوجوان ها مدرسه را دوست نداشته باشند و دوست داشته باشند که کار کنند و درآمد داشته باشند. از طرف دیگر مشکلات مربوط به مدرسه باعث می شود که نوجوان از مدرسه ای که در آن تحصیل می کند متنفر شود و دوست نداشته باشد که به درس ادامه دهد.

از طرف دیگر مسئله ای که روانشناس نوجوان در رشت همیشه آن را پیگیری می کند، اختلال بیش فعالی است. نوجوانانی که اختلال بیش فعالی دارند به دلیل حواس پرتی که دارند و کمبود تمرکز نمی توانند درست درس بخوانند و همین عامل باعث افت تحصیلی آنها می شود. برای ریشه یابی مشکلات تحصیلی دانش آموز همیشه او از نظر بیش فعالی مورد بررسی قرار می گیرد.

3- سومصرف الکل و مواد مخدر

بسیاری از پدر و مادرها نگران این هستند که فرزندشان به سمت مواد مخدر و الکل کشیده شود. حقیقتی که وجود دارد این است که با توجه به شرایط امروزه، هیچ عاملی نمی تواند از آلوده شدن نوجوانان جلوگیری کند. مگر این که خود نوجوان میلی به مصرف مواد مخدر و یا الکل نداشته باشد.

سومصرف مواد مخدر و الکل می تواند پیش زمینه های مختلفی داشته باشد. گروه دوستان، محل زندگی، مدرسه دانش آموز، اعتماد بیش از حد والدین و امکانات بیش از اندازه مالی پدر و مادر از جمله عواملی است که موجب می شود دانش آموز نوجوان به سمت مصرف موادمخدر سوق پیدا کند.

برای پیشگیری از این مشکل راهکاری که همشه توسط روانشناس نوجوان در رشت و نیز همه مشاوران نوجوان مطرح است این است که باید با نوجوان به مانند یک بزرگسال رفتار کرد. در صورتی که متوجه شویم که نوجوان دارد الکل یا مواد مخدر مصرف می کند باید با او کاملا منطقی صحبت کرد. صحبت های بی دلیل و تنبیه های زیاد از حد باعث می شود که نوجوان به این رفتار پرخطرش ادامه دهد. ( Panic Disorder and Anxiety in Teens )

4- استرس

استرس یکی دیگر از مشکلاتی است که امکان دارد برای نوجوانان اتفاق بیفتد. استرس به قسمت های مختلفی تقسیم می شود و عوامل زیادی هستند که بر بروز استرس تاثیر دارند. شکست های تحصیلی، مشکلات عاطفی، امتحان های مدرسه و کنکور و نگرانی ها در مورد زندگی آینده از جمله مواردی است که باعث ایجاد استرس در نوجوانان می شود.

استرس در دوران نوجوانی اگر کنترل نشود می تواند باعث اختلالات اضطرابی و بیماری های روحی جدی تبدیل شود. بنابراین درمان استرس و آموزش نوجوانان برای کنترل کردن استرس ضروری به نظر می رسد.

بسیاری از والدینی که به روانشناس نوجوان در رشت مراجعه می کنند، بیان می کنند که فرزندشان دچار استرس و اضطراب است. علامت هایی که می تواند شما را به این فکر بیندازد که فرزند شما دچار استرس شده است، عبارتند از:

کم خوابی، افت تحصیلی، گوشه گیری، مشکلات تغذیه ای

بنابراین هر پدر  یا مادری باید بداند که توجه کردن به رفتار فرزندش جزو وظایف پدر و مادری اش است و اگر علامت هایی که گفته شد را در رفتار فرزندش ببیند باید برای درمان استرس سریعا اقدام کند. چرا که طولانی شدن درمان استرس ممکن است آسیب های جدی به روان و شخصیت نوجوان برساند.

5- اختلال های پس از حادثه

نوجوانان به دلیل روحیه حساسی که دارند نمی توانند به راحتی با مشکلاتی که برایشان پیش میآید کنار بیایند. بنابراین پس از تجربه های ناگواری که ممکن است در زندگی شان ایجاد شود، دچار استرس و نگرانی می شوند و نمی توانند به راحتی آن را کنترل کنند.

اتفاقاتی مانند جدایی والدین، تجربه سواستفاده جنسی، فوت یکی از اقوام یا دوستان و تصادف ها، باعث می شود که استرس و اضطراب بسیار شدیدی به نوجوان وارد شود. نوجوانی که نمی تواند به راحتی با این مشکلات کنار بیاید ممکن است دست به عمل های زیادی بزند تا بتواند این استرس و فشار روانی را تخلیه کند. فشار های روانی ناشی از مشکلات روحی تا بزرگسالی ادامه می یابد و زندگی نوجوان را برای همیشه تحت تاثیر قرار می دهد.

توصیه ای که بهترین روانشناس نوجوان در رشت می کند این است که نباید به نوجوانی که آسیب روحی دیده است بی توجه باشید. این بی توجهی موجب می شود که حال او روز به روز بدتر شود و عواقب زیادی مثل مصرف مواد مخدر و یا رابطه های دوستی خطرناک را به دنبال دارد

 

خطرات زودرس پس از لابیاپلاستی

۷۲۶ بازديد

خطرات زودرس پس از لابیاپلاستی

عوارض حادی که در اوایل عمل لابیاپلاستی مشاهده می شود شامل خونریزی، هماتوم، واکنش های آلرژیک به داروها یا بی حس کننده های مورد استفاده می باشد. اگر این عمل در محیط مطب و همراه با بی حسی موضعی انجام شود، کاهش فشار خون به دلیل رفلکس وازوواگال و از دست دادن موقت هوشیاری نیز قابل مشاهده است.

اقدامات پیشگیری از خونریزی در لابیاپلاستی

خطر خونریزی در اوایل دوره وجود دارد و برای جلوگیری از آن، برخی از اقدامات ضد خونریزی توسط پزشک شما اعمال می شود. برخی از پزشکان همچنین تزریق پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) را پس از عمل برای تسریع در بهبود زخم توصیه می کنند. PRP و PRF را نیز می توان در حین عمل برای کاهش خونریزی انجام داد.

خطرات میان مدت پس از لابیاپلاستی

عوارضی مانند ادم بیش از حد، عفونت زخم و باز شدن بخیه ها (جدا شدن زخم) ممکن است در دوره میانی (معمولاً در روزهای سوم تا پنجم) پس از لابیاپلاستی رخ دهد. خونریزی پوستی / زیر جلدی، گاهی اوقات به صورت نشت، ممکن است تا 7-10 روز پس از عمل ادامه یابد. عفونت های زخم معمولاً به دلیل عفونت های واژن که قبلاً تشخیص داده نشده بودند ایجاد می شوند. عفونت واژن می تواند باعث عفونت زخم شود و عفونت زخم باعث باز شدن بخیه ها می شود. به همین دلیل انجام معاینه دقیق واژن قبل از جراحی لابیاپلاستی از اهمیت بالایی برخوردار است.

باز کردن بخیه های جراحی بعد از لابیاپلاستی

باز شدن بخیه ها یا جدا شدن زخم در ناحیه عمل ممکن است به دلایل زیر به غیر از تکنیک جراحی اعمال شده رخ دهد.

  • التهاب بخیه ها (به ویژه پانسمان های نامناسب)
  • عدم توجه به بهداشت
  • بازگشت به فعالیت در دوره اولیه پس از عمل
  • وجود خونریزی زیر جلدی (هماتوم)
  • اختلال در گردش خون

بخیه ها ممکن است به دلیل مشکلات گردش خون ناشی از بسته شدن محکم بافت باز شوند، به ویژه هنگامی که تکنیک برداشتن گوه (V-Plasty) اعمال می شود، یا در نتیجه اینکه لایه های لبه زخم به طور کامل به انتها نمی رسند در حین بخیه زدن.

خطرات طولانی مدت پس از لابیاپلاستی

اگر عمل لابیاپلاستی طبق تکنیک آن انجام نشود، ممکن است در دراز مدت مشکلاتی را ایجاد کند. اینها ممکن است به عنوان شکایاتی مانند موارد زیر ظاهر شوند.

  • تشکیل اسکار
  • تشکیل آبسه
  • فنستراسیون (پنجره)
  • عدم تقارن (اختلال تقارن)
  • ادم طولانی مدت
  • ادرار به جهات مختلف در کاسه می رود
  • حس تغییر می کند
  • دیسپارونی (درد هنگام مقاربت)
  • شکایاتی مانند ظاهر دندان اره ای (پال زدن *) ممکن است در لبه های لب ایجاد شود.

(* Scallop: نامی است که در زبان انگلیسی به حیوان صدف داده می شود. این ظاهر به این دلیل به این نام داده شده است که پوسته گوش ماهی ها مانند دندان اره فرو رفته است.)

فنستراسیون ناشی از نکروز بافت پس از لابیاپلاستی (تکنیک برداشتن گوه).

عدم تقارن بعد از لابیاپلاستی

عدم تقارن بعد از لابیاپلاستی یکی از شایع ترین مشکلات است. عدم تقارن می تواند باعث مشکلات فیزیولوژیکی مانند جریان ادرار در جهات مختلف شود و از نظر روانی بر بیماران تأثیر منفی بگذارد. به خصوص در بیماران مبتلا به وسواس تقارن، اثرات روانی بسیار زیاد است، حتی در شرایط عدم تقارن خفیف. در موارد عدم تقارن پس از لابیاپلاستی، ممکن است عملیات تجدید نظر ضروری باشد.

برداشتن کامل لب های ناحیه تناسلی در عمل لابیاپلاستی

یکی از رایج ترین اشتباهات برداشتن کامل لب های داخلی (کوچکتر) تناسلی است. این یک روش "لابیکتومی" است، نه لابیاپلاستی!

لابیکتومی یکی از دلایل ظاهر ضعیف است و ممکن است باعث مشکلاتی مانند خشکی واژن و درد مقاربت شود. در این مورد، ساختن دوباره لب آسان نیست.

جراحی ناکافی

پرده بکارت جداره چیست؟

۷۲۲ بازديد

 

پرده بکارت جدا از هم زمانی است که پرده بکارت شما یک تکه پوست یا بافت اضافی در وسط دارد و به جای یک سوراخ، دو سوراخ مجزا ایجاد می کند. پرده بکارت یک تکه بافت حلقه مانند است که دهانه واژن را احاطه کرده است. نباید دهانه واژن شما را بپوشاند یا مسدود کند. اگر پرده بکارت جدا شده دارید، بافت پرده اضافی به جای یک سوراخ واژن، دو منفذ کوچک واژن ایجاد می کند. بافت نوار اضافی دهانه واژن شما را مسدود می کند.

پرده بکارت چیست؟

پرده بکارت شما یک غشای بافتی در دهانه واژن شماست. این در طول رشد جنین از بقایای واژن شما تشکیل می شود. این نازک، الاستیک است و در همه اشکال و اندازه ها موجود است. بیشتر اوقات، آنها به شکل نیمه ماه در اطراف انتهای دهانه واژن شما هستند. یک پرده بکارت معمولی ورودی واژن شما را نمی پوشاند.

پرده بکارت شما هنگام تولد ضخیم است اما به مرور زمان فرسوده می شود. به تدریج به دلیل فعالیت بدنی، هورمون ها، استفاده از تامپون یا رابطه جنسی پاره می شود یا پاره می شود. این می تواند در برخی افراد علائم ایجاد کند، اما برخی دیگر هیچ احساسی ندارند.

آیا داشتن پرده بکارت جدا شده طبیعی است؟

پرده بکارت جدا شده یک ناهنجاری پرده بکارت است. ناهنجاری های پرده بکارت (شرایطی که با آن متولد شده اید) نادر است. بین 1 تا 1000 یا 1 از 10000 زن با پرده بکارت نامنظم متولد می شوند.

چگونه متوجه می شوید که پرده بکارت جدا شده دارید؟

فقط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما می تواند پرده بکارت جدا شده را تایید کند. با این حال، ممکن است نشانه‌هایی از پرده پرده بکارت مانند مشکل در گذاشتن یا برداشتن تامپون یا مقاربت دردناک داشته باشید. اکثر مردم تا زمانی که در حال قاعدگی یا اقدام به مقاربت واژینال نیستند، از داشتن پرده بکارت جدا شده آگاه نیستند. در برخی موارد، یکی از دو سوراخ به اندازه کافی بزرگ است که می تواند یک تامپون را وارد کند.

علائم و علل

علائم پرده پرده جداره چیست؟

نشانه های پرده پرده بکارت عبارتند از:

  • مشکلات در قرار دادن/درآوردن تامپون.
  • رابطه جنسی دردناک.
  • خونریزی یا درد بعد از رابطه جنسی (هنگامی که پرده بکارت پاره می شود).

علت پارگی پرده بکارت چیست؟

پرده پرده بکارت یک بی نظمی مادرزادی است (شما با آن متولد می شوید). هیچ کس مطمئن نیست که چرا در برخی افراد رخ می دهد و در برخی دیگر نه.

آیا هنوز هم می توانید با پرده بکارت پریود شوید؟

بله، در صورت داشتن پرده بکارت باز هم می توانید پریود شوید. این به این دلیل است که دو سوراخ به اندازه کافی بزرگ هستند تا خون در طول دوره قاعدگی شما از واژن خارج شود. اکثر افراد مبتلا به این بیماری هنگام استفاده از تامپون برای گرفتن خون قاعدگی دچار مشکل می شوند. یک تامپون ممکن است اصلا وارد نشود، یا ممکن است بیرون نیاید زیرا نوار بافت اضافی به عنوان مانعی برای برداشتن تامپون عمل می کند. گاهی اوقات افراد با استفاده از تامپون مشکلی ندارند زیرا هر دو دهانه به اندازه کافی بزرگ هستند.

تشخیص و آزمایشات

چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در طول معاینه بصری واژن شما پرده بکارت جدا شده را تشخیص می دهند. یک نوار پوست اضافی به صورت عمودی در پایین پرده بکارت وجود خواهد داشت. به جای یک سوراخ، دو سوراخ مجزا ایجاد می کند. این بیماری بیشتر در نوجوانان زمانی تشخیص داده می شود که علائم به دلیل مشکلات قاعدگی یا داشتن رابطه جنسی ظاهر شوند.

مدیریت و درمان

پرده پرده بکارت چگونه درمان می شود؟

نوار اضافی بافت در پرده بکارت جدا شده می تواند به خودی خود کشیده و پاره شود. اگر پرده بکارت خود به خود پاره یا منبسط شود، ممکن است نیازی به درمان نباشد. با این حال، اگر سعی کنید تامپون را به داخل واژن فشار دهید یا به زور مقاربت جنسی داشته باشید، پارگی پرده بکارت ممکن است دردناک‌تر باشد و شروع به خونریزی کند. انجام جراحی برای تصحیح پرده بکارت، درد کمتری نسبت به پاره شدن یا پاره شدن پرده بکارت با قرار دادن اشیا در واژن دارد.

هیمنکتومی

یک جراحی جزئی به نام هیمنکتومی، بافت اضافی هیمن را از بین می برد. این عمل تحت بیهوشی عمومی در بیمارستان یا مرکز جراحی انجام می شود. شما می توانید چند ساعت پس از جراحی به خانه بروید. بیشتر افراد می توانند در عرض چند روز به فعالیت های عادی بازگردند و در عرض دو تا چهار هفته فعالیت جنسی را از سر بگیرند.

در حین عمل جراحی هیمنکتومی، متخصص زنان با استفاده از قیچی یا چاقوی جراحی، نوار اضافی بافت پرده بکارت را جدا می کند. سپس از بخیه های قابل حل برای محکم کردن لبه های پرده بکارت در دیواره واژن استفاده می کنند. این یک پرده بکارت معمولی ایجاد می کند و دهانه واژن را آشکار می کند.

هیمنکتومی هی

پرده بکارت جداره چیست؟

پرده بکارت جدا از هم زمانی است که پرده بکارت شما یک تکه پوست یا بافت اضافی در وسط دارد و به جای یک سوراخ، دو سوراخ مجزا ایجاد می کند. پرده بکارت یک تکه بافت حلقه مانند است که دهانه واژن را احاطه کرده است. نباید دهانه واژن شما را بپوشاند یا مسدود کند. اگر پرده بکارت جدا شده دارید، بافت پرده اضافی به جای یک سوراخ واژن، دو منفذ کوچک واژن ایجاد می کند. بافت نوار اضافی دهانه واژن شما را مسدود می کند.

پرده بکارت چیست؟

پرده بکارت شما یک غشای بافتی در دهانه واژن شماست. این در طول رشد جنین از بقایای واژن شما تشکیل می شود. این نازک، الاستیک است و در همه اشکال و اندازه ها موجود است. بیشتر اوقات، آنها به شکل نیمه ماه در اطراف انتهای دهانه واژن شما هستند. یک پرده بکارت معمولی ورودی واژن شما را نمی پوشاند.

پرده بکارت شما هنگام تولد ضخیم است اما به مرور زمان فرسوده می شود. به تدریج به دلیل فعالیت بدنی، هورمون ها، استفاده از تامپون یا رابطه جنسی پاره می شود یا پاره می شود. این می تواند در برخی افراد علائم ایجاد کند، اما برخی دیگر هیچ احساسی ندارند.

آیا داشتن پرده بکارت جدا شده طبیعی است؟

پرده بکارت جدا شده یک ناهنجاری پرده بکارت است. ناهنجاری های پرده بکارت (شرایطی که با آن متولد شده اید) نادر است. بین 1 تا 1000 یا 1 از 10000 زن با پرده بکارت نامنظم متولد می شوند.

چگونه متوجه می شوید که پرده بکارت جدا شده دارید؟

فقط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما می تواند پرده بکارت جدا شده را تایید کند. با این حال، ممکن است نشانه‌هایی از پرده پرده بکارت مانند مشکل در گذاشتن یا برداشتن تامپون یا مقاربت دردناک داشته باشید. اکثر مردم تا زمانی که در حال قاعدگی یا اقدام به مقاربت واژینال نیستند، از داشتن پرده بکارت جدا شده آگاه نیستند. در برخی موارد، یکی از دو سوراخ به اندازه کافی بزرگ است که می تواند یک تامپون را وارد کند.

علائم و علل

علائم پرده پرده جداره چیست؟

نشانه های پرده پرده بکارت عبارتند از:

  • مشکلات در قرار دادن/درآوردن تامپون.
  • رابطه جنسی دردناک.
  • خونریزی یا درد بعد از رابطه جنسی (هنگامی که پرده بکارت پاره می شود).

علت پارگی پرده بکارت چیست؟

پرده پرده بکارت یک بی نظمی مادرزادی است (شما با آن متولد می شوید). هیچ کس مطمئن نیست که چرا در برخی افراد رخ می دهد و در برخی دیگر نه.

آیا هنوز هم می توانید با پرده بکارت پریود شوید؟

بله، در صورت داشتن پرده بکارت باز هم می توانید پریود شوید. این به این دلیل است که دو سوراخ به اندازه کافی بزرگ هستند تا خون در طول دوره قاعدگی شما از واژن خارج شود. اکثر افراد مبتلا به این بیماری هنگام استفاده از تامپون برای گرفتن خون قاعدگی دچار مشکل می شوند. یک تامپون ممکن است اصلا وارد نشود، یا ممکن است بیرون نیاید زیرا نوار بافت اضافی به عنوان مانعی برای برداشتن تامپون عمل می کند. گاهی اوقات افراد با استفاده از تامپون مشکلی ندارند زیرا هر دو دهانه به اندازه کافی بزرگ هستند.

تشخیص و آزمایشات

چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در طول معاینه بصری واژن شما پرده بکارت جدا شده را تشخیص می دهند. یک نوار پوست اضافی به صورت عمودی در پایین پرده بکارت وجود خواهد داشت. به جای یک سوراخ، دو سوراخ مجزا ایجاد می کند. این بیماری بیشتر در نوجوانان زمانی تشخیص داده می شود که علائم به دلیل مشکلات قاعدگی یا داشتن رابطه جنسی ظاهر شوند.

مدیریت و درمان

پرده پرده بکارت چگونه درمان می شود؟

نوار اضافی بافت در پرده بکارت جدا شده می تواند به خودی خود کشیده و پاره شود. اگر پرده بکارت خود به خود پاره یا منبسط شود، ممکن است نیازی به درمان نباشد. با این حال، اگر سعی کنید تامپون را به داخل واژن فشار دهید یا به زور مقاربت جنسی داشته باشید، پارگی پرده بکارت ممکن است دردناک‌تر باشد و شروع به خونریزی کند. انجام جراحی برای تصحیح پرده بکارت، درد کمتری نسبت به پاره شدن یا پاره شدن پرده بکارت با قرار دادن اشیا در واژن دارد.

هیمنکتومی

یک جراحی جزئی به نام هیمنکتومی، بافت اضافی هیمن را از بین می برد. این عمل تحت بیهوشی عمومی در بیمارستان یا مرکز جراحی انجام می شود. شما می توانید چند ساعت پس از جراحی به خانه بروید. بیشتر افراد می توانند در عرض چند روز به فعالیت های عادی بازگردند و در عرض دو تا چهار هفته فعالیت جنسی را از سر بگیرند.

در حین عمل جراحی هیمنکتومی، متخصص زنان با استفاده از قیچی یا چاقوی جراحی، نوار اضافی بافت پرده بکارت را جدا می کند. سپس از بخیه های قابل حل برای محکم کردن لبه های پرده بکارت در دیواره واژن استفاده می کنند. این یک پرده بکارت معمولی ایجاد می کند و دهانه واژن را آشکار می کند.

هیمنکتومی هیچ عارضه طولانی مدتی ندارد و اکثر افراد بدون هیچ مشکلی بهبود می یابند. اکثر افراد قاعدگی معمولی را از سر می گیرند، از تامپون استفاده می کنند و پس از از بین رفتن بافت اضافی، مقاربت جنسی بدون درد خواهند داشت.

چ عارضه طولانی مدتی ندارد و اکثر افراد بدون هیچ مشکلی بهبود می یابند. اکثر افراد قاعدگی معمولی را از سر می گیرند، از تامپون استفاده می کنند و پس از از بین رفتن بافت اضافی، مقاربت جنسی بدون درد خواهند داشت.

بیماری‌هایی که باعث سرگیجه می‌شوند

۷۰۵ بازديد

 

منییر ( Meniere’s )

بیماری منییر یکی از اصلی‌ترین دلایل ایجاد انواع سرگیجه بوده و بیشتر در افراد بین ۲۰ تا ۵۰ سال دیده می‌شود. در این افراد گیج رفتن های حدود ۲۰ دقیقه ای رخ می‌دهد. شنوایی در این افراد کم شده و حالت پر شدن گوش دارند. افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، در فشار مایع گوش داخلی مشکل دارند و همچنین این اختلال مشکلاتی مانند عدم تعادل، کم شنوایی و زنگ زدن گوش را نیز به وجود می‌آورد.

پزشکان برای بیماران مبتلا به منییر داروهایی مانند بتاهیستین را تجویز می‌کنند که به راحتی فرد را از دردسرهای انواع سرگیجه روزانه رها خواهد کرد. البته که فرد باید از مصرف نمک، کافئین، دخانیات و الکل نیز خودداری کند. همچنین برای درمان این بیماری از تزریق داروهایی مانند جنتامایسین در تیمپان (پرده گوش) استفاده می‌شود.

 

کلستاتوم ( Cholesteatoma )

بیماری کلستاتوم جزو دیگر دلایلی است که انواع سرگیجه را در مسیر زندگی عده کمی از افراد قرار می‌دهد. این بیماری بیشتر ریشه ژنتیکی دارد و در افراد کمی به وجود می‌آید. همچنین درمان آن دوره طولانی دارد و فرد باید تحت نظر پزشک قرار بگیرد. افرادی که به بیماری کلستاتوم مبتلا هستند، پوست اضافی در گوش میانی دارند که به ساختار داخلی استخوانی این قسمت نیز آسیب می‌زند. همچنین این پوست اضافی فرد را دچار گیجی و کم شنوایی می‌کند.

لابیرنتیت ( Labyrinthitis )

افرادی که مشکل کم شنوایی دارند و با وزوز گوش به انواع سرگیجه و سردرد دچار می‌شوند، احتمالا به بیماری لابیرنتیت مبتلا هستند. این بیماری باعث التهاب لابیرنت داخل گوش شده و که عضو قسمتی از عصب دهلیزی حلزونی محسوب می‌شود. با وجود اختلال در لابیرنت داخل گوش، مغز موقعیت سر را اشتباه تشخیص داده و حتی صداهایی را به اشتباه می‌شنود. به همین دلیل درمان بیماری نیاز به داروهای خاص و مراقبت متخصصین اعصاب دارد.

سرگیجه دوران بارداری

بانوان باردار در این دوره پر استرس به انواع سرگیجه مبتلا می‌شوند که با حالت تهوع اذیت کننده‌ای همراه است. توجه داشته باشید که تغییرات هورمونی در دوران بارداری اصلی‌ترین عامل ایجاد سرگیجه در این دوره است؛ زیرا تغییرات هورمون‌ها روی مایعات بدن مانند مایع گوش داخلی تاثیر می‌گذارد. با گذر زمان میزان سرگیجه در دوران بارداری به طور چشمگیری کاهش می‌یابد.

درمان‌های خانگی سرگیجه

اگر در طول هفته یا ماه یک یا چند بار دچار انواع سرگیجه می‌شوید، نیازی نیست که نگرانی خاصی پیدا کنید؛ زیرا تنها ۲۰ درصد از سرگیجه‌ها به علت بیماری یا اختلال عصبی رخ می‌دهد. همچنین با تغییر سبک زندگی و چند درمان خانگی می‌توانید از سرگیجه در امان بمانید. درمان های خانگی این مشکل عبارتند از:

  • هنگام دچار شدن به این مشکل بشینید.
  • گیاهانی مانند ریشه زنجبیل و فلفل قرمز را در برنامه غذایی خود قرار دهید.
  • از مصرف الکل به طور جدی پرهیز کنید.
  • هنگام بیداری شبانه از قدم زدن در تاریکی مطلق بپرهیزید.
  • شب‌ها روی دو یا چند بالش بخوابید.
  • در صورتی که علت سرگیجه شما بیماری است، داروهای خود را به طور منظم مصرف کنید.

درمان سرگیجه‌های جدی با مشورت پزشک

دقت کنید که درمان‌های خانگی می‌توانند انواع سرگیجه جزئی را از بین ببرند. به همین دلیل اگر مرتب دچار سرگیجه‌های شدید می‌شوید، با پزشک مشورت کنید. همچنین از مصرف خودسرانه دارو برای درمان خودداری کنید.