چگونه کودکان خجالتی می توانند در موقعیت های اجتماعی آرامش و اعتماد به نفس پیدا کنند.
آیا شما هم چنین بچه هایی را می شناسید؟
- آنها «در کنار بچه های دیگر واقعاً خجالتی رفتار می کنند. به نظر می رسد آنها عصبی هستند یا از بودن در کنار بچه های دیگر می ترسند و زیاد صحبت نمی کنند. آنها اغلب به تنهایی در تعطیلات بازی می کنند.
- آنها "مواظب می‌کنند که بچه‌های دیگر چه می‌کنند اما شرکت نمی‌کنند. در تعطیلات، بازی بچه‌های دیگر را تماشا می‌کنند اما خودشان بازی می‌کنند."
- آنها «خیلی ساکت هستند. آنها چیز زیادی برای گفتن به بچه های دیگر ندارند.»
هایدی گزل، از دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو، این شرح سه قسمتی را به تقریباً 700 دانش‌آموز کلاس سوم ارائه کرد تا بتوانند به او کمک کنند تا آنچه را که روانشناسان رشد «کودکان مضطرب و منزوی» می‌نامند، شناسایی کند. این کودکان می خواهند با همسالان خود ارتباط برقرار کنند، اما خجالتی بودن آن ها را باز می دارد.
وقتی بچه‌های خجالتی در کنار بچه‌های دیگر هستند، احساس می‌کنند خارجی‌ها به داخل نگاه می‌کنند. حتی در میان چهره‌های آشنا، آنها اغلب به تنهایی بازی می‌کنند یا در سکوت به تماشای سرگرمی دیگران می‌پردازند، بدون اینکه شرکت کنند.
چرخه باطل خجالتی
بسیاری از کودکان خجالتی در یک چرخه معیوب گرفتار می شوند که آنها را از برقراری ارتباط با بچه های دیگر باز می دارد: از آنجایی که آنها در محیط های اجتماعی احساس ناراحتی می کنند، از تعامل با همسالان خود اجتناب می کنند. این بدان معنی است که آنها تمرین کمتری برای صحبت کردن و بازی کردن با بچه های دیگر می کنند، بنابراین فرصت کمتری برای توسعه مهارت های اجتماعی از جمله گفتگو، حل مشاجرات، نوبت گرفتن یا کشف کارهای سرگرم کننده برای انجام دادن با هم دارند. فقدان نسبی مهارت اجتماعی آنها بیشتر به احساس ناراحتی و تمایل به اجتناب از موقعیت های اجتماعی کمک می کند.
بچه های خجالتی خودشان را از هم جدا می کنند زیرا روی ناراحتی خودشان متمرکز هستند. به عنوان مثال، آنها اوقات فراغت را به خواندن یا خیره شدن در سکوت به بچه های دیگر از فاصله ده فوتی می گذرانند. متأسفانه، پیام ناخواسته ای که هنگام انجام این کار برای همسالان خود ارسال می کنند این است که نمی خواهند با هم دوست شوند.
بچه های دیگر معمولاً به این رفتار تهاجمی پاسخ منفی می دهند. در مقایسه با بچه‌هایی که از دیگران کناره‌گیری نمی‌کنند، بچه‌های خجالتی بیشتر مورد بیزاری همسالان خود قرار می‌گیرند. پسرهای خجالتی بیشتر از دختران خجالتی مورد قضاوت قرار می گیرند. (توجه: بر اساس بررسی سال 2010 توسط روبین و همکاران، پاسخ به کمرویی ممکن است مختص فرهنگ باشد؛ شواهدی وجود دارد که نشان می دهد کمرویی ممکن است از نظر اجتماعی در فرهنگ های خاص آسیایی قابل قبول تر باشد.)
زیر انواع بچه های خجالتی
بر اساس رتبه بندی همسالان و مشاهدات زمین بازی، Gazelle سه زیر گروه مهم از بچه های خجالتی را شناسایی کرد که هر کدام دارای الگوهای بسیار متفاوتی از روابط اجتماعی بودند. همه این بچه‌ها رفتارهای خجالتی‌ای را که قبلاً ذکر شد نشان دادند، اما کاری که آنها علاوه بر رفتار خجالتی انجام دادند، به شدت به نحوه رفتار سایر بچه‌ها با آنها مرتبط بود. (توجه: برخی از بچه های خجالتی با هیچ یک از این دسته بندی ها مطابقت نداشتند.)
1. بچه های خجالتی موافق
اگرچه این کودکان شروع به گفتگو یا بازی نکردند، اما وقتی یکی از همسالان به آنها نزدیک شد، به گرمی پاسخ دادند. این کودکان عموماً توسط همسالان پذیرفته شده بودند و تقریباً به اندازه بچه های معاشرتی دوستان داشتند. بچه های دیگر آنها را سرگرم کننده تر و باهوش تر از حد متوسط می دانستند. علیرغم تمایل آنها به عقب نشینی، باز بودن آنها نسبت به ابتکارات دیگر کودکان - و شاید روابط مثبت خانوادگی آنها - به آنها این امکان را داد تا مهارت های اجتماعی کافی برای کنار آمدن با همسالان خود را توسعه دهند.
2. بچه های خجالتی نابالغ
این کودکان معمولاً در موقعیت‌های اجتماعی عقب می‌ماندند، اما وقتی سعی می‌کردند به همسالان نزدیک شوند، این کار را به گونه‌ای انجام می‌دادند که دیگر بچه‌ها بچه‌دار یا آزاردهنده بودند. به عنوان مثال، Gazelle به دختری اشاره می‌کند که پس از «بیرون شدن» در بازی Twister، مکرراً با پرسیدن «می‌توانیم بازی دیگری انجام دهیم؟» صحبت سایر بچه‌ها را قطع کرد، حتی اگر آنها هنوز درگیر آن بازی بودند.
سایر کودکان عمدتاً کودکان خجالتی نابالغ را نادیده می گیرند. آنها بیشتر از بچه های خجالتی خوشایند مورد بی مهری همسالان خود قرار می گیرند، زیرا بین گوشه گیری و جلب توجه به خود به روش های مخرب و آزاردهنده در نوسان هستند. آنها همچنین دوستان کمتری داشتند.
3. بچه های خجالتی پرخاشگر
پرخاشگر و خجالتی بودن برای کودکان متناقض به نظر می رسد، اما Gazelle زیرگروهی از بچه های خجالتی را شناسایی کرد که بیشتر خود را حفظ می کردند، اما زمانی که با همسالان خود ارتباط برقرار می کردند، اغلب این کار را به شیوه های عصبانی یا خصمانه انجام می دادند. در مقایسه با بچه‌های اجتماعی‌تر و سایر بچه‌های خجالتی، این کودکان بیشترین مشکل را در روابط با همسالان دارند. آنها به احتمال زیاد توسط همسالان خود طرد، طرد یا مورد آزار و اذیت قرار می گیرند - تا حدی به این دلیل که رفتار آنها بسیار ناخوشایند است و تا حدی به این دلیل که دوستان بسیار کمی دارند که از آنها محافظت یا دفاع کنند.
کمک به کودکان خجالتی در ارتباط با همسالان
درمان شناختی-رفتاری استاندارد اضطراب شامل کمک به افراد در مواجهه با موقعیت‌های ترسناک است، بنابراین آنها می‌توانند اعتماد به نفس خود را افزایش دهند که می‌توانند آنها را مدیریت کنند. با این حال، زیرشاخه‌های بچه‌های خجالتی که توسط Gazelle شناسایی شده‌اند، به وضوح نشان می‌دهند که ما نمی‌توانیم فقط بچه‌های خجالتی را وارد موقعیت‌های اجتماعی کنیم و امیدوار باشیم که همه چیز درست شود. برای مثال، برای بچه‌های خجالتی نابالغ و پرخاشگر، اضطراب آنها در مورد تعامل با همسالان کاملاً پایه است: همسالان آنها واقعاً تمایل دارند به آنها پاسخ منفی بدهند!
قرار گرفتن در معرض طرد شدن (بیشتر) به کودکان کمک نمی کند اعتماد اجتماعی کسب کنند. بچه‌های خجالتی به راهنمایی خاصی در مورد نحوه برقراری ارتباط با همسالانشان به روشهای مثبت و همچنین تمرین در انجام این کار نیاز دارند.
کار با کودک خجالتی شما
بچه های خجالتی مجبور نیستند به شکلی جادویی به افراد برون گرا تبدیل شوند تا بتوانند دوستانی داشته باشند. مطمئناً در دنیا فضایی برای سبک آرام‌تر ارتباط وجود دارد! با این حال، آنها باید راه‌هایی برای تعامل پیدا کنند که با آنچه هستند و منجر به واکنش‌های مثبت دیگران شود. در اینجا چند راه وجود دارد که می توانید به کودک خجالتی خود کمک کنید تا با همسالان خود کنار بیاید.
- علایق فرزندتان را دنبال کنید: بچه ها با انجام کارهای سرگرم کننده با هم دوست می شوند. فعالیتی که فرزند شما از آن لذت می برد می تواند پله ای برای دوستی باشد . اگر کودک شما بر روی فعالیت سرگرم کننده متمرکز است، کاری برای انجام دادن و صحبت کردن با همسالان دارد و کمتر احتمال دارد که از احتمال تنهایی یا طرد شدن ناراحت شود. برخی از بچه های خجالتی فقط به کمک نیاز دارند تا از قوز اولیه عبور کنند—بعد از آن، آنها با همسالان خود ارتباط خوبی برقرار می کنند. یک فعالیت مورد علاقه می تواند به عنوان این پل عمل کند.
- اسکریپت های اجتماعی را آموزش دهید و تمرین کنید: بیشتر تعاملات اجتماعی شامل شوخ طبعی نیست. بسیاری از چیزهایی که به دیگران می گوییم معمولی است. از طریق نقش آفرینی به فرزندتان کمک کنید تا متن های اجتماعی ساده را بیاموزد. به عنوان مثال، احوالپرسی با افراد با تماس چشمی، صدایی واضح و لبخندی دوستانه، توپ دوستی را به خود جلب می کند. پرسیدن سوالات "چه" و "چگونه" یا تعریف و تمجید از دیگر فیلمنامه های مفید و دوستانه است.
- روی تعامل یک به یک تمرکز کنید: بسیاری از بچه های خجالتی فقط با یک نفر دیگر احساس راحتی بیشتری می کنند تا در جمع. ترتیب دادن و شرکت در قرارهای بازی می تواند به کودک خجالتی شما فرصتی بدهد تا مهارت های اجتماعی را تمرین کند و دوستی ها را عمیق تر کند. داشتن حتی یک دوست که دوستش داشته باشد و دوستش داشته باشد به بچه ها کمک می کند احساس شادی بیشتری داشته باشند و کمتر هدف قلدری قرار بگیرند . در صورت لزوم، قبل از آمدن مهمان، با فرزندتان صحبت کنید که چگونه در یک قرار بازی رفتار کند.
- وقتی دیگران دوستانه هستند پاسخ دهید: مطالعه Gazelle نشان داد که بچه‌های خجالتی که می‌توانستند به گرمی به صحبت‌های دوستانه دیگر بچه‌ها پاسخ دهند، از نظر اجتماعی زندگی راحت‌تری داشتند. به فرزندتان کمک کنید مراقب رفتار محبت آمیز بچه های دیگر باشد - این می تواند نشانه شروع دوستی باشد! به کودک خود کمک کنید تا پاسخ گرم را تمرین کند. به عنوان مثال، اگر کسی از کودک شما تعریف و تمجید کند، پاسخ صحیح یک "متشکرم" دوستانه است.
- دیدگاه‌های دیگران را تصور کنید: سال‌ها طول می‌کشد تا بچه‌ها یاد بگیرند که تصور کنند شخص دیگری در یک موقعیت خاص چه احساسی دارد. برای حمایت از مهارت های چشم انداز کودک خود ، با کودک خود در مورد افکار و احساسات خود به هنگام ظهور صحبت کنید - چه در زندگی روزمره یا در کتاب ها، برنامه های تلویزیونی یا فیلم ها. صحبت کردن در مورد احساسات به بچه ها کمک می کند تا تجربیات درونی را برچسب بزنند و درک کنند. قرار دادن ذهنی خود به جای دیگران می تواند بچه ها را راهنمایی کند که چگونه با هم کنار بیایند. نگاه به بیرون و تمرکز بر کمک به دیگران برای احساس راحتی می تواند به بچه های خجالتی کمک کند تا از تمرکز خود فلج کننده رهایی یابند.
- صبور باشید: تغییر شهرت ممکن است زمان ببرد. ممکن است همسالان بلافاصله متوجه نشوند که فرزند شما برگ جدیدی را برمی‌گرداند. ایمان خود را به توانایی فرزندتان برای رشد و یادگیری ابراز کنید. با راهنمایی و تلاش مداوم، فرزند شما می تواند شروع به ایجاد ارتباط با بچه های دیگر کند.
بیاختیاری ادرار در زنان در تهران؛ علل، راههای پیشگیری و درمان
فوبیا در مقابل ترس: دانستن تفاوت آنها تسکین دهنده است