آرشیو دی ماه 1402

آرشیو دی ماه 1402

در این وبلاگ در حیطه مشکلات و بیماریهای بدن انسان صحبت می شود

چگونه برای تعویض دیسک کمر آماده شوم؟

۷۱۶ بازديد

همراه با معاینه فیزیکی و سابقه پزشکی، ممکن است به عکس برداری با اشعه ایکس، ام آر آی یا سی تی اسکن و آزمایش خون نیاز داشته باشید. این موارد به پزشک کمک می کند تا ماهیت و میزان واقعی کمردرد و آسیب ستون فقرات شما را شناسایی کند. همچنین ممکن است برای مشاهده بهتر ستون فقرات و تصمیم گیری در مورد اینکه آیا جراحی برای شما مناسب است، به آنها نیاز باشد.

ممکن است از شما خواسته شود که سیگار را به عنوان بخشی از آمادگی برای جراحی ستون فقرات ترک کنید.

در مورد تمام داروهای تجویزی و بدون نسخه و هر نوع ویتامین، گیاه و مکملی که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از این موارد ممکن است بر مواردی مانند بهبودی و لخته شدن خون تأثیر بگذارد، بنابراین ممکن است لازم باشد قبل از عمل مصرف آنها را متوقف کنید.

ممکن است به شما گفته شود که تا چند ساعت قبل از جراحی چیزی نخورید یا ننوشید. احتمالاً باید چند روز در بیمارستان بمانید. ممکن است تا مدتی پس از جراحی اجازه رانندگی نداشته باشید. برای مدت کوتاهی پس از جراحی، ممکن است در مورد مواردی مانند حمام کردن، لباس پوشیدن، تمیز کردن و خرید به کمک در خانه نیاز داشته باشید. ممکن است بخواهید این کار را زودتر از موعد ترتیب دهید.

با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید تا بدانید دقیقاً چه کاری باید قبل از عمل انجام دهید.

در حین تعویض دیسک کمر چه اتفاقی می افتد؟

 

برای شما یک خط IV در رگ دست یا بازو قرار داده می شود که از طریق آن داروی بیهوشی داده می شود. این دارو شما را به خواب عمیقی می برد و از احساس درد در حین جراحی جلوگیری می کند. برای انجام این جراحی به پشت دراز خواهید کشید.

تیمی از جراحان (معمولاً یک جراح عروق و یک ارتوپد یا جراح مغز و اعصاب) این عمل را با هم انجام می دهند. جراح برشی در شکم شما ایجاد می کند. اندام ها و رگ های خونی شما به پهلو منتقل می شوند تا امکان دسترسی به ستون فقرات شما فراهم شود.

جراح دیسک آسیب دیده را برمی دارد و دیسک مصنوعی جدید را در جای خود قرار می دهد. اندام ها و رگ های خونی شما دوباره در جای خود قرار می گیرند و برش بسته می شود.

تا زمانی که از بیهوشی بیدار شوید برای نظارت دقیق به یک منطقه ریکاوری منتقل خواهید شد. شما همچنان یک خط IV خواهید داشت و همچنین ممکن است یک کاتتر در مثانه خود داشته باشید تا ادرار را آسان تر کند. وقتی کاملاً بیدار و هوشیار هستید، به اتاق بیمارستان منتقل خواهید شد.

با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد نحوه انجام عمل تعویض دیسک کمر صحبت کنید.

فرهنگ چگونه به مسائل ارتباطی کمک می کند؟

۷۲۷ بازديد

 

حتی اگر دو طرف زبان یکسانی داشته باشند، تفاوت در فرهنگ ممکن است مانع از برقراری ارتباط مؤثر شود. فرهنگ یک فرد ممکن است اغلب بر طرز فکر و احساس فرد در مورد جهان تأثیر بگذارد، و دو فردی که به یک زبان صحبت می‌کنند اما دارای پیشینه‌های فرهنگی متفاوتی هستند، ممکن است از گفتگو با دیدگاه‌های کاملاً متفاوتی از مبادله خارج شوند. هنگامی که فردی زبان مادری زبانی نیست که در آن تبادل نظر صورت می گیرد، سوء تفاهم یا اشتباه در ترجمه ممکن است مانع از برقراری ارتباط خوب شود.  برای ارتباط با بهترین کلینیک روانشناسی در تهران اینجا کلیک کنید

فرهنگ می تواند از سه طریق اصلی بر ارتباطات معنادار تأثیر بگذارد:

  • محدودیت های شناختی را می توان در طرف های ارتباطی مشاهده کرد که دیدگاه های مشابهی نسبت به جهان ندارند و چارچوب های مرجع متفاوتی دارند.
  • محدودیت های رفتاری  تفاوت در اعمال کلامی و غیرکلامی است. به عنوان مثال، در حالی که در برخی فرهنگ‌ها نگاه کردن به چشمان یک شخصیت معتبر در هنگام برقراری ارتباط قابل قبول است، افراد فرهنگ‌های دیگر ممکن است این رفتار را غیرقابل قبول بدانند. 
  • محدودیت های عاطفی  تفاوت در بیان احساسات و عواطف را توصیف می کند. کسانی که از یک پیشینه فرهنگی خاص هستند ممکن است احساسات خود را کاملاً آشکار نشان دهند، در حالی که افراد از فرهنگ دیگری ممکن است کنترل سفت و سختی بر احساسات خود داشته باشند. 

وقتی دست اندرکاران ارتباطات بین فرهنگی از این محدودیت های بالقوه و تأثیراتی که ممکن است داشته باشند آگاه نباشند، سوء تفاهم به راحتی ممکن است رخ دهد و ممکن است درگیری ایجاد شود.

سبک های ارتباطی

چهار سبک ارتباطی اصلی - قاطعانه، پرخاشگرانه، منفعلانه و منفعل - پرخاشگرانه - هر کدام با زبان، رفتار و تأثیرات خاصی مشخص می شوند. توانایی شناسایی سبک‌های ارتباطی اصلی احتمالاً در فرآیند شناخت سبک‌های مورد استفاده در روابط شخصی مفید است، که می‌تواند به فرد کمک کند تا بهتر بتواند تنظیمات لازم برای تسهیل رشد و توسعه همه روابط را انجام دهد. 

  • فردی که قاطعانه ارتباط برقرار می کند احتمالاً در مورد افکار و احساسات واضح، مستقیم و صادق است و اطمینان می دهد که احساسات به روش های مناسب بیان می شوند. می توان گفت که ارتباطات قاطع برای حقوق شخصی خود ارزش قائل هستند و از آنها دفاع می کنند و در عین حال مراقب هستند که حقوق افراد دیگر را نقض نکنند. شخصی که قاطعانه ارتباط برقرار می کند ممکن است باور داشته باشد یا اظهاراتی به این مضمون داشته باشد که  "ما هر دو به یک اندازه حق داریم نظر خود را داشته باشیم."  ارتباط قاطعانه یک سبک ارتباطی توصیه شده است که هم سالم و هم موثر در نظر گرفته می شود. 
  • اگرچه سبک های ارتباطی پرخاشگرانه ممکن است با بیان واضح و مستقیم احساسات نیز مشخص شود، این بیان می تواند به شیوه ای نامناسب رخ دهد که ممکن است حقوق دیگران را نقض کند. از آنجا که ممکن است مردم اغلب به نحوه ارسال پیام به جای آنچه گفته شده توجه کنند، این سبک ارتباطی ممکن است بخشی از اثربخشی خود را از دست بدهد. ارتباط پرخاشگرانه ممکن است با اظهارات یا باورهایی مشخص شود که  «من بدون توجه به عواقب راه خود را خواهم گرفت».
  • در ارتباطات منفعلانه، افکار و احساسات فرد به طور کلی آشکار یا صادقانه بیان نمی شود. هنگامی که نظرات بیان می شود، ممکن است به گونه ای بیان شود که توسط دیگران نادیده گرفته شود. فردی که به صورت منفعلانه ارتباط برقرار می کند ممکن است در تحقق یا بیان نظرات و خواسته های شخصی با مشکل مواجه شود و در برخی موارد این امر می تواند دیگران را به سوء استفاده یا نقض حقوق یک فرد سوق دهد. فردی که تمایل به برقراری ارتباط منفعلانه دارد، ممکن است بیشتر مورد استفاده دیگران قرار گیرد و ممکن است فکر کند یا بگوید: "همه سرتاسر من راه می روند." 
  • کسانی که از سبک ارتباطی منفعل-تهاجمی استفاده می کنند ، تمایل دارند افکار و احساسات خود را به شیوه ای نامشخص یا گیج کننده بیان کنند. این افراد در ابتدا ممکن است منفعل به نظر برسند اما بعداً از روی عصبانیت به صورت غیر مستقیم عمل می کنند. افرادی که به روش منفعلانه-پرخاشگرانه ارتباط برقرار می کنند ممکن است احساس ناتوانی، گیر افتادن یا رنجش از شرایط فعلی خود کنند، اما ممکن است نتوانند به طور مستقیم به شرایط خود بپردازند. در عوض، آنها ممکن است به دنبال تضعیف منبع رنجش خود با ابراز ظریف خشم باشند. رفتار منفعل-پرخاشگرانه ممکن است به طور کلی با همکاری بیرونی و ناامیدی و رنجش درونی مشخص شود .

جوانسازی واژن

۷۳۰ بازديد

ممکن است تا زمانی که بزرگتر نشوید متوجه نشوید که سلامت واژن شما چقدر بر کیفیت زندگی شما تأثیر می گذارد. تغییرات مرتبط با افزایش سن می تواند بر تمام نواحی بدن شما تأثیر بگذارد، از جمله بافت هایی که کانال واژن و ناحیه بیرونی واژن را تشکیل می دهند.

 

چرا بافت واژن تجزیه می شود

با بالا رفتن سن، به خصوص با شروع گذار به یائسگی، سطح استروژن و سایر هورمون ها شروع به کاهش می کند. این کاهش بر سلامت بافت‌های واژن تأثیر می‌گذارد و باعث آتروفی (چروک شدن) و شل شدن آن‌ها می‌شود.

وقتی بافت‌های واژن شما به اندازه گذشته سالم نیستند، می‌توانید علائم مختلفی را تجربه کنید که با سلامت عمومی، زندگی جنسی و عزت نفس شما تداخل می‌کنند. تغییرات بافت واژن می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • خارش
  • تحریک
  • خشکی 
  • از دست دادن روغن کاری
  • کاهش احساسات جنسی

 

به لطف پیشرفت‌های فناوری غیرتهاجمی، می‌توانید همه این مسائل را تنها با چند روش جوان‌سازی واژن برطرف کنید.

افزایش سلامت واژن بدون جراحی

تیم متخصص اورولوژی، فناوری‌های مبتنی بر انرژی را برای بهبود سلامت بافت‌های واژن و رفع علائم ناامیدکننده‌ای که با کیفیت زندگی شما تداخل می‌کنند، ارائه می‌دهد.

آن‌ها از فناوری‌های فرکانس رادیویی و لیزری استفاده می‌کنند که انرژی را به بافت‌های داخلی و خارجی واژن می‌رساند، تولید کلاژن جدید - پروتئینی که برای بافت سلامت لازم است - را تحریک می‌کند و جریان خون را در ناحیه افزایش می‌دهد.

انرژی غیر تهاجمی به آرامی بافت های ظریف را گرم می کند و با کلاژن جدید و گردش خون کارآمدتر، بافت ها سفت تر و قوی تر می شوند. بافت های قوی تر در کانال واژن بهتر از مثانه شما حمایت می کنند تا از نشت ادرار جلوگیری شود.

با تشکیل کلاژن جدید، بافت ها پر می شوند و ممکن است متوجه حساسیت جنسی بیشتری شوید. جوانسازی واژن همچنین می تواند توانایی روان کنندگی طبیعی شما را افزایش دهد و خارش و تحریک را از بین ببرد تا رابطه جنسی به تجربه لذت بخش تری تبدیل شود.

درمان‌های مبتنی بر انرژی، علت اصلی علائم شما را هدف قرار می‌دهند، بنابراین می‌توانید انتظار داشته باشید که نتایج در ماه‌های پس از درمان همچنان بهبود یابد و مشکلات سلامت واژن را در درازمدت تسکین دهد.

آیا نیاز به مشاوره داریم

۷۱۷ بازديد

بسیاری از زوج‌ها و افراد می‌دانند که ممکن است مدت‌ها قبل از حضور از مشاوره بهره ببرند. تصمیم گیری برای مشاوره گرفتن می تواند بسیار دشوار باشد. تنظیم یک قرار ملاقات در واقع به معنای نامگذاری این واقعیت است که رابطه شما با مشکلاتی روبرو است و این می تواند برای بسیاری از زوج ها و افراد یک واقعیت بسیار دشوار باشد. با این حال، هنگامی که تصمیمی گرفته می‌شود، می‌تواند برای زوج‌ها و افراد تسکین‌بخش باشد و بسیاری از مشاوران هنگام حضور در اولین جلسه خود گزارش می‌دهند که وقتی قرار ملاقات گذاشتند، احساس کردند که رابطه‌شان به سختی قبل از تصمیم برای شرکت در جلسه نیست. ساخته شده.

ACCORD توصیه می کند که زوج ها و افراد زودتر برای مشاوره مراجعه کنند. هنگامی که مشکلات و مشکلات در یک دوره زمانی طولانی وجود داشته باشد، نگرش ها می تواند سخت تر شود، آسیب های تجربه شده می تواند بسیار عمیق و گسترده باشد و در چنین شرایطی شنیدن حرف های یکدیگر، تصدیق رفتارها و تأثیر آنها برای زوج ها دشوار (نه غیرممکن) است. عذرخواهی را بپذیرید و برای عبور از مشکلات آماده باشید. زوج‌هایی که در مراحل اولیه مشکلات در مشاوره شرکت می‌کنند، می‌توانند راحت‌تر به حرف‌های یکدیگر گوش دهند و برای حرکت فراتر از مشکلات آماده باشند.

هنگامی که یک نفر در یک رابطه مشکلی را تجربه می کند، این یک مسئله رابطه است. گاهی اوقات ممکن است فردی با همسر یا شریک زندگی خود مشکلی را مطرح کند، به عنوان مثال، یکی از افراد به دلیل ترکیبی از سرگرمی ها و فعالیت های اجتماعی به ندرت در زمان مرخصی در خانه در خانه حضور دارد و هنگامی که دیگری آن را مطرح می کند، می تواند با پاسخ هایی مانند "مشکل خودته". به همین ترتیب، اگر الگوی هزینه‌های یک نفر بودجه و مسئولیت‌های مالی زوج را در نظر نگیرد، دیگری آن را مطرح می‌کند و پاسخ مشابهی دریافت می‌کند که «مشکل شماست». هر دوی این مشکلات قطعاً مسائل مربوط به رابطه هستند. حل آنها با گوش دادن هر دو همسر/شریک به دست می آید، تجربیات و نظرات دیگران را در نظر می گیرند، شاید مصالحه کنند و در مورد نحوه مدیریت این مسائل در آینده به توافق برسند.

 افراد و زوج ها با طیف وسیعی از مشکلاتی که زوج ها و افراد با آن مواجه می شوند، به ACCORD می آیند. برخی از زمینه هایی که می تواند برای زوج ها مشکل ساز باشد عبارتند از: ارتباطات، درگیری، رفتارهای توهین آمیز، مسائل جنسی، امور مالی، خیانت، مدیریت خانه، فرزندان، خانواده بزرگ، رفتارهایی مانند مصرف الکل، مصرف مواد مخدر، استفاده از اینترنت، تماشای پورنوگرافی. سایر مسائلی که می تواند بر روابط تأثیر بگذارد، زمانی است که افراد در زندگی دچار ضررهای بزرگی می شوند، چه از طریق سوگواری، از دست دادن سلامتی، از دست دادن شغل یا از دست دادن موقعیت مالی یا اجتماعی باشد. سلامت روان افراد نیز می تواند تأثیر قابل توجهی بر روابط داشته باشد. وقتی افراد تحت استرس، افسرده و اضطراب هستند، همه این موقعیت‌ها بر روابط تأثیر می‌گذارند و می‌توانند زندگی مشترک را برای یک زوج سخت‌تر کنند.

یکی از افراد در رابطه می تواند مشتاق تر برای حضور باشد و دیگری مقاومت می کند. هنگامی که زوج ها در ابتدا برای مشاوره شرکت می کنند، می توان یکی از آنها از حضور در آنجا راحت شد و دیگری ممکن است کاملاً احساس مقاومت کند. این کاملاً طبیعی است و قابل انتظار است و اغلب اوقات شریک مقاوم، در صورت ادامه حضور، می‌تواند مزایای مکانی امن را برای ابراز احساسات، گوش دادن، کشف مشکلات و تلاش برای حل آنها تجربه کند.

افراد همچنین می توانند برای مشاوره به ACCORD مراجعه کنند، در صورتی که در روابط خود با مشکلاتی روبرو هستند و همسر/شریکشان مایل به شرکت در این جلسه نیستند. مشاوره در این مواقع می تواند سودمند باشد زیرا فردی که در مشاوره شرکت می کند می تواند از فضا و حمایت در مشاوره برای تصمیم گیری در مورد بهترین راه برای خود استفاده کند.

تست و ارزیابی اختلال دو قطبی

۷۲۸ بازديد

ارزیابی اختلال دوقطبی معمولاً برای افرادی توصیه می شود که علائم یا تجربیاتی را نشان می دهند که نگرانی در مورد احتمال اختلال دوقطبی را ایجاد می کند .

اگر فردی نوسانات خلقی شدید را تجربه کند که مشخصه آن دوره‌های انرژی زیاد، سرخوشی یا تحریک‌پذیری (قسمت‌های شیدایی یا هیپومانیک) متناوب با دوره‌های افسردگی باشد، و این نوسانات خلقی به طور قابل‌توجهی بر توانایی فرد برای عملکرد در بخش‌های مختلف زندگی تأثیر می‌گذارد، مانند کار، مدرسه، روابط یا مراقبت از خود، مهم است که یک ارزیابی دوقطبی را در نظر بگیرید.

گاهی اوقات ممکن است افراد با بیماری های دیگری مانند افسردگی ، اختلال اضطراب فراگیر یا ADHD به اشتباه تشخیص داده شوند ، در حالی که اختلال دوقطبی علت اصلی علائم آنها است. اگر علایم علیرغم درمان ادامه یابد یا اگر به داروهایی که معمولاً برای سایر بیماری ها استفاده می شود پاسخی وجود نداشته باشد، ارزیابی اختلال دوقطبی ممکن است ضروری باشد.

تست اختلال دوقطبی چیست؟

آزمایش اختلال دوقطبی فرآیندی است که از طریق آن یک فرد تشخیص رسمی را دریافت می کند. به طور معمول، شامل انواع مختلفی از آزمایشات، از جمله ارزیابی فیزیکی و بررسی روانپزشکی است که نشانه های اختلال دوقطبی را ارزیابی می کند. افراد برای دریافت تشخیص باید حداقل یک دوره شیدایی یا هیپومانیک داشته باشند و نوسانات خلقی به تنهایی برای واجد شرایط بودن برای تشخیص کافی نیست.

تشخیص نیاز به دوره‌های غیرمعمول بالارفتن شدید دارد و سپس تحریک‌پذیری همراه با افزایش انرژی، بی‌خوابی و تفکر یا گفتار سریع است. علائم به طور کامل در کنار معیارهایی از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روانپزشکی آمریکا یا DSM-5 ارزیابی خواهند شد.

دستورالعمل های بالینی برای تشخیص اختلال دوقطبی

دستورالعمل های بالینی توصیه های مبتنی بر شواهد را برای تشخیص و درمان اختلال دوقطبی ارائه می دهند. این دستورالعمل ها به استانداردسازی فرآیند تشخیصی کمک می کند و اطمینان حاصل می کند که پزشکان از بهترین شیوه ها در ارزیابی و تشخیص بیماری پیروی می کنند.

طبق DSM-5، دستورالعمل های بالینی برای تشخیص اختلال دوقطبی شامل حداقل یک دوره شیدایی یا هیپومانیا است. این شامل حداقل سه مورد از علائم زیر است که بیش از یک هفته طول می کشد:

  • عزت نفس متورم یا بزرگواری
  • کاهش نیاز به خواب
  • پرحرف تر از حد معمول
  • فرار از ایده ها یا افکار ذهنی مسابقه
  • حواس پرتی
  • افزایش فعالیت هدفمند یا تحریک روانی حرکتی
  • مشارکت بیش از حد در فعالیت‌هایی با پتانسیل بالا برای عواقب دردناک، مانند خریدهای بی‌رویه، بی‌احتیاطی‌های جنسی، سرمایه‌گذاری‌های تجاری احمقانه.
  • خلق و خوی غیرعادی و مداوم بالا، گسترده یا تحریک پذیر
  • افزایش غیرعادی و مداوم فعالیت یا انرژی
  • اختلال خلقی شدید که عملکرد را مختل می کند
  • برای جلوگیری از آسیب رساندن به خود یا دیگران نیاز به بستری شدن دارد
  • اپیزود قابل انتساب به یک ماده نیست

طرف دیگر اختلال دوقطبی شامل اپیزودهای افسردگی است. این علائم توسط DSM-5 به عنوان حداقل سه یا بیشتر از علائم زیر توصیف می شوند که بیش از یک هفته طول می کشد:

  • خلق و خوی افسرده بیشتر روز، تقریبا هر روز
  • از دست دادن علاقه یا لذت به همه یا تقریباً همه فعالیت ها
  • کاهش قابل توجه وزن یا کاهش یا افزایش اشتها
  • درگیر شدن در حرکات بی هدف، مانند قدم زدن در اتاق
  • خستگی یا از دست دادن انرژی
  • احساس بی ارزشی یا گناه
  • کاهش توانایی تفکر یا تمرکز، یا عدم تصمیم گیری
  • افکار مکرر مرگ، افکار مکرر خودکشی بدون برنامه مشخص یا اقدام به خودکشی

دستورالعمل ها مدت زمان و فرکانس مورد نیاز برای تشخیص اختلال دوقطبی را مشخص می کنند. برای مثال، وجود یک دوره شیدایی به طور معمول حداقل برای یک هفته لازم است، در حالی که دوره های هیپومانیک باید حداقل برای چهار روز متوالی ادامه داشته باشد.

درمان وسواس جراحی

۷۲۶ بازديد

 

درمان وسواس از طریق جراحی به روش‌های زیر انجام می‌پذیرد:

  1. DBS : در این روش برای درمان وسواس از طریق وسواس عمق مغز جراحی می‌شود. در این روش الکترودهایی در مغز ایجاد می‌شود و به طور مزمن بافت اطراف مغز تحریک و یا بازداری می‌شود. این روش مناسب بیماران وسواسی که در قبال درمان مقاومت می‌کنند، مناسب و موفقیت‌آمیز می‌باشد. این روش ازآن‌رو موفق بوده است که در مقایسه با جراحی مغز، آسیب‌های نورونی داخلی کمتری را باعث می‌شود.
  2. استروتاکسی: در شرایطی که بیمار هوشیار است، وسیله‌ای جهت بی‌حسی موضعی بر روی سر بیمار بسته می‌شود. با رعایت دستورالعمل خاصی از سر بیمار ام‌آرآی گرفته می‌شود. نتیجه ام‌آرآی به یارانه منتقل می‌شود و مختصات مغز بیمار توسط یارانه بررسی می‌شود از طریق این روش هر مختصاتی که از مهر بیمار مورد لزوم باشد را می‌توان در اختیار داشت. برای جراحی نقاط مورد نظر مغز، به هسته‌های عمقی مغز نیاز می‌باشد که نورون‌ها در آنجا جمع شده‌اند. هسته‌های عمقی نقش مهمی در اعمال ما نظیر درجه حرارت بدن، تنظیم خواب و بیداری و….. دارند. اختلال در عملکرد این هسته‌ها می‌تواند باعث بیماری‌های عمده‌ای در اعصاب و روان فرد شود. برای دسترسی به این هسته‌ها باید دقت زیادی شود؛ زیرا نقاطی که در مجاورت آنها هستند بسیار حساس و مهم می‌باشد و در نقطه حساس مغز قرار دارند. در این مرحله پنج الکترود به مغز بیمار وصل می‌شود و الکتروفیریولوژی‌ها ثبت می‌شود.

در واقع با وصل الکترود امواج هسته‌های مغز ثبت می‌شود. پس از ثبت امواج و پس از تحریک مجدد، بررسی می‌کنیم که کدام نقاط با موفقیت ثبت شده و مغز تحریک شده است. در این مرحله بیمار کاملاً هوشیار می‌شود و حتی می‌تواند با پزشک همکاری نماید. اگر بیمار ابراز ناراحتی نکرد می‌توان الکترود را از بدن وی جدا نموده و الکترودهای دائمی به عمق مغز سر بیمار وصل نمود. برای همه بیماران دو الکترود در مغز، یک سیم از زیر پوست و یک باتری در زیر قفسه سینه وصل می‌شود که قابل کنترل می‌باشد. می‌توان به باتری‌ها برنامه‌های لازم را داده و وضعیت بیمار را واپایش نمود.

درمان وسواس جنون

اختلال جنون باعث می‌شود تا ارتباط بیمار با واقعیت از بین رفته و او را دچار توهم و هذیان نماید. وسواس جنون، در تفکر و قوه ادراک فرد تأثیر سوء گذاشته و قدرت تشخیص واقعیت را از وی سلب می‌نماید. فردی که دچار وسواس جنون شده است دچار حالت‌هایی می‌شود که یک شخص سالم درگیر آن نمی‌باشد. به طور مثال امکان دارد اصواتی را بشنود که واقعیت ندارد یا افرادی را می‌بیند که واقعیت خارجی ندارند؛ اما در ذهن او حضور دارند. از دیگر توهماتی که این افراد دارند این است که گمان می‌کنند کسی آنها را تعقیب می‌کند. تمامی این حالات می‌تواند بیمار را گیج و شرایط زندگی را برای او طاقت‌فرسا نماید. وسواس جنون می‌تواند به میزان غیرقابل‌تصوری مخرب باشد؛ اما خوشبختانه راه درمان وجود دارد:

  • می‌توان از داروهای ضد جنون استفاده نمود. این داروها حالات جنون بیمار را کاهش می‌دهد.
  • گاهی افراد دچار وسواس جنون، طاقت ماندن در بیمارستان را ندارند. در این دوره پزشک آرام‌سازی را برای وی تجویز می‌نماید و یک داروی سریع‌الاثر به وی تزریق می‌نماید تا وی آرام شده و به دیگران آسیب نرساند.
  • می‌توان از راه درمان شناختی رفتاری که نوعی سلامت روان است استفاده نمود. این کار تفکر و رفتار بیمار را تغییر می‌دهد. در این روش، جلسات متعددی جهت مشاوره با مشاور سلامت و روان تشکیل می‌شود.

اصولاً جنون از هر نوع که باشد وحشتناک می‌باشد.

آیا دختران باکره می توانند لابیاپلاستی را بدون عوارض انجام دهند؟

۷۳۲ بازديد

 

 

یک نمونه از پر اهمیت ترین دغدغه هایی که دختران باکره برای لابیاپلاستی دارند، آسیب به پرده بکارت آنها می باشند ولی باید بدانند که این جراحی در بیرون واژن لابیاپلاستی و در حقیقت در قسمت لابیای مینور انجام می شود و حتی پرینورافی نیز در قسمت خارجی دستگاه تناسلی قرار می گیرد که هیچ ربطی به پرده بکارت ندارد که در ورودی دهانه واژن قرار گرفته است نخواهد داشت چون بکارت تنها در صورت دخول هر چیزی به واژن، پاره می شود بنابراین دقت داشته باشید که این عمل هیچ گونه آسیبی به پرده بکارت شما وارد نخواهد کرد پس با خیال راحت می توانید لابیاپلاستی را بدون هیچگونه نگرانی انجام دهید.

 

چه دخترانی کاندید انجام لابیاپلاستی هستند؟

برای این عمل شرایط سنی وجود دارد چون جراحی لابیاپلاستی برای دختران باکره باید حتما بالای ۱۸ سال انجام شود که لابیاهای تغییر نکند و حالت خیلی بزرگ و افتاده و آویزان داشته باشد و همچنین دقت داشته باشید که این عمل تنها برای دخترانی انجام می شود که لابیاهای تیره و پر چین و چروکی دارند یا اندازه لابیای آنها نامتقارن است.

 

آیا دخترانی که عمل لابیاپلاستی کرده اند می توانند در آینده به روش طبیعی زایمان کنند؟

قابل توجه دخترخانم هایی که در دوران مجردی خود، عمل لابیاپلاستی را انجام داده اند باید بگوییم که در مورد زایمان طبیعی آنها مانعی وجود نخواهد داشت بلکه می توانند به راحتی طبیعی زایمان کنند به خاطر اینکه این جراحی خیلی سریع و در عرض 6 ماه ترمیم پیدا می کند و به خاطر اینکه آثار اسکار ناشی از جراحی باقی نمی ماند، مشخص نمی شود که عمل جراحی انجام گرفته است یا نه.

اتفاقا در ارتباط با همین مطلب جالب است که از این نکته آگاه باشید که زایمان طبیعی و بارداری برای این دسته از افراد بسیار راحت تر از افراد معمولی خواهد بود چون در شرایط ن********، به دنبال بارداری ممکن است رشد لابیا افزایش یابد یا در دوره شیردهی نازک و حساس شود بلکه این عوارض برای دخترانی که عمل لابیاپلاستی را انجام داده باشند، وجود ندارد و یا اگر هم باشد با شدت بسیار کمتری خواهد بود به خاطر اینکه در این خانم ها لب های بزرگ وجود ندارد بنابراین شخص مورد نظر هنگام زایمان آزرده نمی شود و به آسانی می توانند اپیزیوتومی، زایمان طبیعی و دوران حاملگی موفقی را پشت سر بگذارند. جراحی لابیاپلاستی برای دختران باکره  قبل از بارداری فواید بسیار جالبی دارد به عنوان مثال:

  • ریسک عفونت هایی که ممکن است در هنگام بارداری و شیردهی به آن مبتلا شوید به شدت کاهش می یابد.
  • احتمال سوزش و بروز درد و حساسیت ناحیه لابیا بعد از جراحی لابیاپلاستی، را تا حدی که امکان دارد کم می شود.
  • احساس تیرگی، سختی، اذیت شدن حین پوشیدن لباس و ایجاد زخم در ناحیه تناسلی بعد از بارداری کاهش پیدا می کند.

 

اختلال دوقطبی

۷۳۱ بازديد

اختلال دوقطبی (که قبلاً به عنوان افسردگی شیدایی شناخته می شد) یک وضعیت سلامت روان است. این شامل چرخه های خلق و خوی بسیار کم و زیاد است.

فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است بین احساس سرخوشی و بسیار پرانرژی («شیدایی») و احساس بسیار پایین («افسردگی») چرخه کند. چرخه علائم شیدایی و افسردگی برای همه متفاوت است. برخی از افراد ممکن است فقط یک دوره شیدایی یا هیپومانیا را تجربه کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است مشکلات خلقی مکرر داشته باشند. درمان با دارو ممکن است علائم را متوقف کند، یا آنها را کوتاه‌تر یا کم‌تر کند.

علت دقیق اختلال دوقطبی ناشناخته است. عوامل مؤثر ممکن است شامل مواد شیمیایی مغز، عوامل محیطی، بیماری جسمی و استرس باشد. تحقیقات نشان می دهد که حدود 80 درصد از علل ژنتیکی هستند.

علائم اختلال دوقطبی به طور کلی در اوایل بزرگسالی شروع می شود. برای اکثر افراد این اختلال یک تشخیص مادام العمر است. با این حال، با درمان و حمایت مناسب:

  • علائم اختلال دوقطبی را می توان به خوبی مدیریت کرد
  • افراد مبتلا به اختلال دوقطبی می توانند کیفیت زندگی خوبی داشته باشند.

تخمین زده می شود که تقریباً 2.2 درصد استرالیایی ها با نوعی اختلال دوقطبی زندگی می کنند. از هر 50 بزرگسال استرالیایی، یک نفر هر ساله اختلال دوقطبی را تجربه می کند.

انواع اختلال دوقطبی

انواع مختلفی از اختلالات دوقطبی و مرتبط با آن وجود دارد.

اختلال دوقطبی I

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی I معمولاً تجربه می کنند:

  • یک یا چند اپیزود شیدایی (بالاهای شدید) که حداقل یک هفته طول بکشد، و همچنین
  • اپیزودهای افسردگی

در اختلال دوقطبی I، دوره‌های شیدایی به اندازه‌ای شدید هستند که در زندگی روزمره اختلال ایجاد کنند.

دوره های افسردگی اغلب از شیدایی بیشتر و طولانی تر است.

اختلال دوقطبی II

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی II معمولاً هر دو دوره های هیپومانیک و افسردگی را تجربه می کنند.

فرد مبتلا به هیپومانیا علائمی مشابه با فرد مبتلا به مانیا را تجربه خواهد کرد، اما با شدت کمتر.

هیپومانیا مرتبط با دوقطبی II تنها چند روز طول می کشد (به جای حداقل یک هفته شیدایی، مانند دوقطبی I). اگرچه اختلال دوقطبی II علائم شدیدتری نسبت به اختلال دوقطبی I دارد، اما می تواند مزمن (مداوم) باشد.

دوره‌های افسردگی اغلب از هیپومانیا مکرر و طولانی‌تر هستند.

اختلال سیکلوتیمیک

اختلال سیکلوتیمیک با تغییرات مداوم و غیرقابل پیش بینی در خلق و خوی مشخص می شود. بالا و پایین بسیار کمتر از اختلال دوقطبی I و II است، با تعدادی از علائم دوره های هیپومانیک و افسردگی، اما برای برآورده کردن معیارهای هر یک کافی نیست.

قسمت های مختلط

برخی از افراد "قسمت های مختلط" را تجربه می کنند - جایی که می توانند برخی از علائم و نشانه های افسردگی و شیدایی یا هیپومانیا را احساس کنند.

اختلال دوقطبی - شیدایی

علائم شایع شیدایی مرتبط با اختلال دوقطبی عبارتند از:

  • احساس سرخوشی ("بالا") یا پرانرژی
  • بدون خواب رفتن
  • سریع فکر کردن و صحبت کردن
  • رفتارهای بی پروا، مانند خرج کردن بیش از حد
  • شرکت در فعالیت جنسی ناامن
  • پرخاشگری
  • تحریک پذیری
  • برنامه های بزرگ و غیر واقعی

علائم هیپومانیا مانند علائم شیدایی است، اما شدت کمتری دارد و مدت کوتاه‌تری دارد (4 روز یا بیشتر طول می‌کشد).

در طول دوره های شیدایی یا هیپومانیک، علائم در بیشتر روز، تقریبا هر روز وجود دارد.

آبسه مغزی چیست؟

۷۲۰ بازديد

آبسه مغزی یک جیب پر از چرک از واد عفونی در مغز شما است. گاهی اوقات به آن آبسه مغز می گویند.

آبسه می تواند باعث تورم مغز شما شود و فشار مضری بر بافت مغز وارد کند. آبسه همچنین می تواند از جریان خون به قسمت هایی از مغز جلوگیری کند. در صورت بروز این مشکل به درمان اورژانسی نیاز خواهید داشت.

چه چیزی باعث آبسه مغزی می شود؟

آبسه مغزی معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها یا قارچ‌ها از طریق جریان خون یا از ناحیه‌ای عفونی در سر مانند گوش‌ها یا سینوس‌ها به مغز شما راه پیدا می‌کنند. آسیب به سر یا جراحی سر نیز می تواند باعث ورود میکروب هایی شود که می توانند باعث آبسه شوند.

عوامل خطر آبسه مغزی چیست؟

در صورت داشتن نقایص قلبی، HIV/AIDS یا سایر شرایطی که بر سیستم ایمنی شما تأثیر می گذارد، یا اگر از داروهایی استفاده می کنید که سیستم ایمنی شما را مهار می کنند، خطر ابتلا به این مشکل بیشتر است. همچنین اگر اخیراً آسیبی به سر یا جراحی سر خود (از جمله روش های دندانپزشکی) وارد شده باشد، در معرض خطر بیشتری قرار دارید. افرادی که سابقه مصرف مواد مخدر داخل وریدی (IV) دارند نیز مستعد ابتلا به آبسه مغزی هستند.

علائم آبسه مغزی چیست؟

آبسه مغزی می تواند علائم زیادی ایجاد کند، از جمله:

  • سردرد
  • تب و لرز
  • داخل و خارج شدن از هوشیاری
  • اختلالات بینایی
  • ضعف در یک طرف بدن شما
  • تهوع و استفراغ
  • تشنج
  • تغییرات در شخصیت
  • گیجی
  • مشکل در حرکت یا صحبت کردن
  • سفتی در گردن یا پشت

انواع روش های لابیاپلاستی

۷۱۸ بازديد

عمل زیبایی واژن یکی از عمل هایی است که امروزه طرفدار زیادی در بین خانمها دارد. این جراحی روی لابیاهای واژن به منظور متقارن سازی و زیبایی آن انجام می شود.

خیلی از زنان در مورد انواع روش های لابیاپلاستی اطلاعی ندارند و نمی‌دانند که چه روشی برای آن ها بهتر است. پس اگر قصد دارید لابیاپلاستی انجام دهید، این مقاله برای شماست! برای دسترسی سریع تر به بخش های مختلف مقاله می توانید از فهرست زیر استفاده کنید.

لابیاپلاستی (عمل زیبایی واژن) چیست؟

همانطور که گفته شد لابیاپلاستی نوعی عمل زیبایی مخصوص زنان است که باعث تغییر شکل ظاهری لبه داخلی یا لبه بیرونی واژن می شود. این جراحی یک عمل سبک زیبایی است که سرپایی انجام می شود و بدون عوارض و ایمن است.

چرا عمل لابیاپلاستی انجام می شود؟

بسیاری از زنان از بزرگی لابیاهای مینور به خصوص در هنگام رابطه جنسی احساس خجالت دارند. انجام عمل لابیاپلاستی علاوه بر تغییر ظاهری لبه های واژن حتی باعث باعث بهبود ارگاسم در زنان می شود. از مهمترین دلایل گرایش خانمها به عمل لابیاپلاستی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • زیبایی واژن
  • متقارن کردن اندازه لابیاها
  • از بین بردن تیرگی های لبه های داخلی واژن
  • افزایش تحریک پذیری کلیتوریس و ارگاسم بیشتر
  • رعایت بهداشت واژن و کاهش عفونتهای ادراری-واژینالی در خانم ها
  • از بین بردن درد، سوزش و ناراحتی هنگام پوشیدن لباس های تنگ یا دوچرخه سواری



چه کسانی متقاضی عمل لابیاپلاستی هستند؟ 

 

  • بانوانی که لابیاهای بسیار بزرگ و چین و چروک دارند.
  • زنانی که به دلیل تجربه زایمان طبیعی دارای لابیاهای بد فرم و نامتناسب هستند.
  • کسانی که به خاطر داشتن لابیاهای بزرگ، در انجام فعالیت های روزانه مشکل دارند.
  • زنانی که با پوشیدن شلوارهای تنگ مشکل دارند.
  • افرادی که می خواهند واژن زیبایی داشته باشند.
  • خانم هایی که بزرگی لابیاهایشان باعث درد موقع نزدیکی می شود.