چگونه به کودکی که خجالتی است کمک کنیم

علل کمرویی

محققان دو مسیر آشکار برای کمرویی پیدا کرده‌اند. اولین مورد، بیولوژیکی است. به نظر می‌رسد حدود یک پنجم کودکان با تمایل بیولوژیکی به کمرویی متولد می‌شوند. این کودکان از زمانی که نوپا هستند - و گاهی حتی زودتر - با افراد جدید و محیط‌های جدید راحت نیستند. کودکان خجالتی معمولاً در خوردن غذا وسواس دارند، از امتحان کردن غذاهای جدید اجتناب می‌کنند و تمایلی به پذیرش چالش‌های جدید ندارند. 

نیمی از کودکان نوپایی که این الگو را نشان می‌دهند، در ۶ سالگی هنوز خجالتی هستند؛ یک چهارم آنها در نوجوانی نیز خجالتی هستند و احتمالاً در تمام طول زندگی خود تا حدودی خجالتی باقی خواهند ماند. برای آنها، به نظر می‌رسد خجالتی بودن موضوعی مربوط به خلق و خو یا استعداد ذاتی است.

مسیر دیگر برای کمرویی، موقعیتی است. برای این کودکان، کمرویی یک واکنش موقت به استرس است. بیماری والدین، نقل مکان به خانه جدید یا تغییر در مراقبت از کودک می‌تواند باعث کمرویی در یک کودک نوپا یا پیش دبستانی - حتی در یک کودک بزرگتر - شود. کمرویی معمولاً به محض اینکه وضعیت اساسی حل شود یا کودک احساس راحتی بیشتری کند، از بین می‌رود.

کمک به کودک خجالتی

معمولاً خجالتی بودن جای نگرانی ندارد، مگر اینکه بخشی از مجموعه‌ای از ترس‌ها باشد که باعث پریشانی عاطفی مکرر یا مشکلات اجتماعی برای فرزند شما می‌شود. با این حال، کودکان خجالتی می‌توانند از موارد مختلفی که به بهبود اعتماد به نفس و مهارت‌های اجتماعی آنها کمک می‌کند، بهره‌مند شوند. در اینجا چند پیشنهاد ارائه شده است:

• حمایتگر باشید. به یاد داشته باشید که هنگام برخورد با یک کودک خجالتی، نگرش شما باید به جای فشار آوردن، ملایم و حمایتگرانه باشد. کودکان خجالتی به راحتی از نظر احساسی تحت فشار قرار می‌گیرند. درخواست‌های بیش از حد و زودهنگام، کودک شما را مضطرب‌تر می‌کند، نه اینکه کمتر مضطرب شود.

• از برچسب زدن خودداری کنید. سعی کنید وقتی سارا اینطور رفتار می‌کند، چیزهایی مثل «سارا فقط خجالتی است» نگویید - مخصوصاً جلوی سارا، چون ممکن است باور کند که رفتارش یک ویژگی شخصیتی است و نه یک حالت موقت. کودکان نوپا و پیش‌دبستانی نیز ممکن است این برچسب را به عنوان بهانه‌ای موجه برای فرار از موقعیت‌های اجتماعی ناراحت‌کننده تفسیر کنند. در عوض، چیزی شبیه به این بگویید: «سارا در ملاقات با افراد جدید مشکل دارد، اما دارد روی آن کار می‌کند.»

• مسخره کردن ممنوع. فرزندتان را به خاطر خجالتی بودنش مسخره نکنید. این کار فقط او را خجالت‌زده می‌کند و مشکل را بدتر می‌کند.

• تمرین کنید. فعالیت‌های اجتماعی استرس‌زا را در خانه تمرین کنید. برای برخی از کودکان پیش‌دبستانی، ترکیب افراد جدید، محیط‌های جدید و فعالیت‌های جدید طاقت‌فرسا است. برای مثال، اگر فرزند شما در خواندن یک آهنگ با سایر کودکان در پیش‌دبستانی احساس ناراحتی می‌کند، به او کمک کنید تا این کار را با شما در خانه تمرین کند. این تمرین باعث می‌شود که خواندن در مدرسه کمتر ترسناک و سرگرم‌کننده‌تر شود.

• به آرامی پیش بروید. سعی کنید فرزندتان را با همراهی زیاد یا تحریک بیش از حد، دستپاچه نکنید. کودکان خجالتی اغلب به جای بازی با گروهی از دوستان، با یک دوست در یک زمان راحت‌تر هستند. او را مجبور به انجام فعالیت‌های گروهی بزرگ نکنید.

• رهبر بودن. کودک خجالتی را تشویق کنید که گاهی اوقات با کودک دیگری که یک یا دو سال از او کوچکتر است بازی کند. این کار کودک خجالتی را در موقعیت رهبری قرار می‌دهد، چیزی که او به ندرت با همسالانش احساس می‌کند. همچنین ممکن است وقتی کودک با کودکان همسن خودش بازی می‌کند، به او اعتماد به نفس بیشتری بدهد.