ویروس HPV یا پاپیلومای انسانی شناخته شده است به عنوان عامل اصلی در تمام سرطان‌های دهانه رحم. از بین 12 تا 14 نوع مختلف HPV، انواع 16، 18، 31، 33، 35، 39، 45، 51، 52، 56، 58، 59، و 66 (معروف به HRHPV) به عنوان عوامل اصلی سرطان دهانه رحم شناخته می‌شوند. اما حتی در ژنوتیپ‌های مختلف این ویروس، میزان خطر متفاوت است.

HPV16 و HPV18 به طور خاص به عنوان دو ژنوتیپ با بیشترین احتمال سرطان شناخته شده‌اند. HPV16 باعث حدود 50-60 درصد از سرطان دهانه رحم می‌شود و HPV18 نیز مسئول حدود 10-15 درصد از آن است. بسیاری از برنامه‌های غربالگری این دو ژنوتیپ را به‌صورت جداگانه یا در مجموعه‌های مختلف از سایر انواع پرخطر ویروس شناسایی می‌کنند. معمولا برای مدیریت این دو ژنوتیپ از روش‌هایی مانند کولپوسکوپی استفاده می‌شود. با این حال، HPV16 با خطرات متفاوتی نسبت به HPV18 همراه است و این مسئله باید حتما در برنامه‌های پیشگیری مدنظر قرار گیرد.

در این مقاله، ما به انواع ژنوتیپ‌های مختلف ویروس HPV می‌پردازیم و همچنین به موضوعاتی از جمله درمان قطعی ویروس HPV و زندگی مفید آن می‌پردازیم. اگر HPV به هر نحوی زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده است، این مقاله را حتما بخوانید!

کدام ژنوتیپ های ویروس hpv خطرناک هستند؟ 

گونه‌های HPV عمدتاً به عنوان “غیرسرطانزا” یا “آنکوژن” شناخته می‌شوند، بر اساس این که آیا فرد را در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار می‌دهند یا خیر. آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان تأیید می‌کند که ۱۳ نوع HPV ممکن است باعث سرطان دهانه رحم شوند و حداقل یکی از این انواع می‌تواند باعث سرطان فرج، واژن، آلت تناسلی، مقعد و برخی از سرطان‌های سر و گردن (به‌ویژه اوروفارنکس که شامل پشت گلو، پایه زبان و لوزه‌ها) شود. انواع HPV که می‌توانند زگیل تناسلی را ایجاد کنند، با انواعی که ممکن است باعث سرطان شوند، یکسان نیستند.

طول عمر ژنوتیپ های ویروس hpv خارج از بدن چقدر است؟

زنده‌ماندن ویروس HPV روی سطوح به شدت تحت تأثیر دما و شرایط محیطی مختلف است. به‌عنوان مثال، در دماهای بسیار سرد یا بسیار گرم، این ویروس ممکن است غیرفعال شود.

در شرایط آزمایشگاهی، ویروس HPV در دمای حدود ۷۰- درجه سانتیگراد فعال باقی می‌ماند، اما با افزایش دما به بیش از ۵۶ درجه سانتیگراد، ویروس در کمتر از ۱۰ دقیقه غیرفعال می‌شود. این نشان می‌دهد که حرارت محیط برای فعالیت این ویروس بسیار حیاتی است.

ویروس HPV خاصیتی دارد که به آن “رطوبت‌پذیر” می‌گویند و در محیط‌های مرطوب و در صورت وجود آب، تا ۲۴ ساعت می‌تواند زنده بماند. این به معنای احتمال انتقال این ویروس در محیط‌هایی مانند استخر، سونا، جکوزی، توالت‌فرنگی و حمام است. همچنین، مرطوب بودن محیط دهانه رحم نیز یکی از دلایل انتقال این ویروس است. با این‌ حال، به‌محض ورود این ویروس به محیط‌های خشک، در مدت‌زمان مشخصی غیرفعال می‌شود.

ویروس HPV همچنین به محیط‌هایی با pH بین ۶ تا ۸ علاقه دارد. هنگامی که مقدار pH خارج از این بازه باشد، فعالیت این ویروس به شدت کاهش می‌یابد؛ بنابراین، انتخاب محیط با pH مناسب برای نگهداری لباس‌ها و حوله‌ها بسیار حائز اهمیت است.

روش بهتری برای محافظت در برابر HPV وجود دارد که قبل از شروع فعالیت جنسی واکسینه شوید. در حال حاضر، سه واکسن توسط FDA برای جلوگیری از HPV تایید شده است. این واکسن ها شامل سه مدل گارداسیل(2ظرفیتی و 4 ظرفیتی و 9 ظرفیتی) است که در ایران نیز موجود می باشد.